Het allerlaatste concert van het seizoen van Jazzpodium de Tor is traditiegetrouw gereserveerd voor de ware onbetaalde (lees: onbetaalbare) liefhebbers, anders verwoord: amateurs. Organisator sinds vele jaren Peter Westers had vijf ensembles weten te strikken (hij werd door Tor- voorzitter Willem Habers hiervoor beloond met een “flesje vrolijkheid”).
Soms zijn er momenten in een concert waarin alles klopt en de musici en het publiek in elkaar op lijken te gaan. Dat zijn de magische momenten in de jazz – misschien zijn dit wel de Stolen Moments waar Oliver Nelson het over had – die je alleen kunt beleven en voelen als je er zelf bij bent.
Wellicht was de meivakantie er debet aan dat er slechts 35 reserveringen waren binnengekomen voor het concert van afgelopen vrijdag in Jazzpodium de Tor. Voor wie er wél was, bleek de gang naar dit langstlevende vaderlandse jazzpodium een goede keuze, want wat wás het weer genieten geblazen. Dit laatste in letterlijke zin, want de combinatie van hout- en koperblaasinstrumenten vormt altijd een fraaie klankencombinatie, zeker indien de instrumentalisten van dermate hoge klasse zijn als Arjan Stam en Ewout Dercksen.
Voor de echte jazzliefhebber was het genieten afgelopen vrijdag. Ik zou het optreden typeren met de beroemde slogan uit de Grolsch-reclame van vroeger: vakmanschap is meesterschap. Het was ‘echte jazz’ met mooi samenspel en een evenwichtige sound, waar de klasse vanaf droop.