Wilton Jongmans RIP
Op 8 juli 2026 namen wij afscheid van een bijzonder mens. Een man die voor velen van ons onlosmakelijk verbonden was met Jazzpodium De Tor. Jarenlang was Wilton een van de drijvende krachten, niet iemand die altijd op de voorgrond stond, maar wel iemand zonder wie veel mooie momenten eenvoudigweg niet hadden bestaan.
Zoals een goede bassist weet hoe belangrijk het fundament van de muziek is, zo was Wilton ook een fundament binnen De Tor. Betrouwbaar, betrokken en altijd gedreven door kwaliteit. Hij was de man die voortdurend de verbinding tussen klassieke muziek en jazz zocht. En vond… In De Tor mochten wij daar regelmatig van meegenieten. Als klassiek bassist kende hij als geen ander de discipline die daarbij hoort. De partituur geeft de weg aan, de dirigent bepaalt de koers en de musicus voert uit wat is opgeschreven. Spelen wat er staat…
Toch had Wilton juist een enorme bewondering voor jazzmusici. Voor mensen die de moed, de creativiteit en het vakmanschap hebben om te improviseren. Musici die ter plekke iets nieuws creëren. Die niet terugvallen op wat al op papier staat, maar die hun eigen muzikale verhaal vertellen op het moment zelf. Hij wist hoeveel kennis, ervaring en beheersing daarvoor nodig zijn. Want improvisatie lijkt misschien vrijheid, maar achter die vrijheid schuilt een diep vakmanschap.
Wilton had één eenvoudig maar krachtig uitgangspunt in alles wat hij deed: als je het doet, moet je het goed doen.
Hàlf werk was niets voor hem. Hij had respect voor mensen die hun vak verstaan, die hun talent ontwikkelen en die streven naar kwaliteit. Of het nu om muziek ging of om andere zaken in het leven: inzet, deskundigheid en toewijding waren voor hem belangrijke waarden. Die houding bepaalde ook zijn liefde voor de concerten in De Tor. Hij genoot niet alleen van de muziek zelf, maar vooral van de musici die hun instrument werkelijk beheersten.
Dat zag hij, dat hoorde hij en dat bewonderde hij. Dat verwachtte hij ook. Van anderen, èn van zichzelf.
Wat je doet, moet je goed doen!
Wij denken terug aan een man die veel heeft betekend voor de klassieke muziek in Twente, voor De Tor en voor de mensen om hem heen. Een man met een scherp oor voor kwaliteit, een groot hart voor muziek en een diepe waardering voor vakmanschap. Een bassist die de basis legde waarop anderen konden schitteren.
Wilton, dank je wel.
