Een verre van alledaags concert op Jazzpodium de Tor had een minder dan gemiddeld aantal bezoekers getrokken. De liefhebbers van poëzie en jazz kwamen echter ruimschoots aan hun trekken. Jazzhaters hadden zelfs het eerste deel van het concert kunnen volgen, want louter poëzie (weliswaar met piano- en contrabasimprovisatie) vormde de inleiding, door voormalig Enschedees stadsdichter Regine Hilhorst en de huidige functionaris Vera Boertien, met elk een drietal gedichten. Alvorens de eerste “Archipel”-noot klonk was het ook nog de beurt aan Lucas Kloosterboer, die het publiek zelfs nog even herinnerde aan de klankwoorden van Paul van Ostaijen.
Het liep al tegen kwart voor tien, eer (lees verder:)
Wat zou de wereld er mooier uitzien als mensen aan weerszijden van grenzen muziek zouden maken in plaats van oorlog voeren. Twee Belgen, een Nederlander en een Duitser leverden vrijdagavond het levende bewijs en een honderdtal jazzliefhebbers waren er getuige van. Opnieuw was er gekozen voor de intiemere “overdwars-opstelling”, dat het hanteren van het “er kan geen kip meer bij”-bordje eerder noodzakelijk maakt. Extra verhoging van de feestvreugde vormde de aanwezigheid van een Hammond-orgel, zeker als dit instrument bespeeld wordt door onze stadgenoot John Hondorp. Dat hij het levenslicht zag in het achterhoekse Doetinchem is slechts een voetnoot, zeker als zelfs onze oosterbuur, de saxofonist Ulli Jünnemann een compositie aan het net uitgefeeste Enschede opdraagt: het openingsnummer na de pauze City nights.
Voor zijn tachtig jaren speelt drummer en zuiderbuur Bruno Castellucci als een jonge god. Er werd (lees verder:)
Tijdens het concert van zondagmiddag 25 januari 2026 treden maar liefst twee bigbands op met jeugdig elan! De Millennium Youth Bigband en de bigband van ArtEZ Conservatorium Zwolle.
Millennium Youth Bigband
Dit jeugdorkest, opgericht in 2023, is een educatie onderdeel van het Millennium Jazz Orchestra. Het biedt getalenteerde jongeren tussen de 14 en 23 jaar uit het Oosten en Noorden van Nederland de mogelijkheid deel te nemen aan dit projectorkest.
De Millennium Youth Big Band wordt geleid door Anne-Marie ten Heggeler.
ArtEZ Bigband Zwolle
Studenten van de Jazz&Pop afdeling Zwolle en alumni spelen arrangementen/composities van o.a Neil Hefti, Quincy Jones en Horace Silver.
Gastzangeres Mare Oldenhuis zingt een compositie van Quincy Jones.
ENSCHEDE, Jazzpodium de Tor, vrijdagavond. Floriaan Wempe Quartet (Floriaan Wempe: tenorsaxofoon, Rodolfo Ferreira Neves: trompet en bugel, Rob van Bavel: piano, Steve Zwanink: contrabas en Willie Jones III: drums). Programma: composities van Floriaan Wempe, Cedar Walton, Joe Henderson, Miles Davis en Horace Silver
Na vrijwel precies twee jaren was tenorsaxofonist Floriaan Wempe weer uit de hofstad afgereisd: zijn vorige optreden was op 15 december 2023. In zijn kielzog had hij twee oude bekende meegenomen: contrabassist Steven Zwanink (alhier al in 2016, tweemaal in 2023en voor het laatst vorig jaar) en Rob van Bavel, op deze avond voor de negende keer in tien jaar: 2014, januari 2015, april 2015 en december van dat jaar, in 2018, 2021 en tweemaalvorig jaar. Nieuw op dit podium waren voor mij trompettist Rodolfo Ferreira Neves en drummer Willie Jones III, maar deze heren mogen beslist dit jazzpodium aan hun adressenlijstje toevoegen, zo moge blijken uit de rest van dit verslag.
Wat een avond! Jazzpodium de Tor stond op 10 december volledig in het teken van pure improvisatie en jonge energie tijdens de Jazz Jamsession met studenten van het ARTEZ Conservatorium. Vanaf het eerste nummer was duidelijk: deze talenten ademen jazz. De sfeer in de zaal was intiem maar bruisend, alsof iedereen wist dat er iets bijzonders ging gebeuren.
De studenten lieten zien dat ze niet alleen technisch sterk zijn, maar ook durven te experimenteren. Van swingende standards tot gedurfde harmonische wendingen – elke solo was een verhaal op zich. Het samenspel was dynamisch en vol verrassingen; je voelde de onderlinge chemie op het podium. Hoogtepunt? Een meeslepende versie van klassieker “Stolen Moments” waarin de zangers en ritmesectie elkaar tot het uiterste dreven. Het publiek reageerde met luid applaus en zelfs een paar spontane kreten van bewondering.
Wat deze avond zo speciaal maakte, was de combinatie van vakmanschap en onbevangenheid. De Tor bood opnieuw het perfecte decor: warm, authentiek en met een publiek dat jazz écht begrijpt. Dit was geen gewone jamsessie, maar een showcase van de toekomst van Nederlandse jazz.
Kortom: wie erbij was, heeft een memorabele avond beleefd. En wie het gemist heeft? Zorg dat je de volgende sessie niet overslaat – dit is jazz op z’n best!!
ENSCHEDE, Jazzpodium de Tor, vrijdagavond (pakjesavond). Concert door DCCB. Bezetting: Monic Kersten (zang), Bas Konings, Joost Hagen, Arjan Stam, Rémi Keupink (trompet), Jan Olisläger, Gerd Pol, Henri Gerrits, Gert Nijenbanning (trombone), Gerlo Hesselink, Rob Sijben, Ewout Dercksen, Roel Penterman, Kees van Dooremalen (saxofoon), Wim de Vries (drums), Taeke Stol (bas), Igor Herstel (piano). Programma: composities van Ewout Dercksen van de cd Salud
Op deze vrijdagavond 5 december pakken de meeste mensen cadeautjes van de goedheiligman uit, onder het genot van kruidnoten. Anderen gaan naar De Tor en komen daar luisteren naar één groot cadeau. Vanavond staat er een primeur op het programma: Salud – een muzikale toost van Ewout Dercksen ter gelegenheid van zijn nieuwe cd, samen met de Dual City Concert Band.
Al vroeg in de avond wordt het publiek meegetrokken in de gedachten van Dercksen. Het stuk Cautious Hope is een compositie die Dercksen twee jaar geleden schreef en opdroeg aan zijn broer Thijs Dercksen. Het nummer bevat een solistisch begin voor basklarinettist Kees van Dooremalen, waarna het optimistische thema van het stuk klinkt. De lyrische lijnen bouwen steeds meer op tot de solo’s. Improvisaties van Dercksen, pianist Igor Herstel en drummer Wim de Vries zetten de melodische lijnen voort, maar maken ook ruimte voor nieuwe harmonische en ritmische ideeën. Tussendoor wordt er in de backgrounds spanning opgebouwd en opgelost, de luisteraar hoeft zich niet te vervelen. Het stuk wordt afgesloten met het hoopvolle thema.
Het album Salud bevat ook vocale stukken, gezongen door Monic Kersten, zoals The Good Bits, een smaakvolle ballad. Dercksen wil op deze avond graag ook werk van Kersten laten horen: Listen to the Sound, in een eigen arrangement. Het lied behandelt een actueel thema: de wereld zou een stuk minder erg zijn als mensen eens meer naar hun hart zouden luisteren. In het lied hoor je sterke pop- en funkinvloeden terug en strakke lijnen van de blazerssectie. Trompettist Rémi Keupink speelt een heerlijke solo met plunger. Ook laat de band in dit nummer nog een knap staaltje solfège horen, waarbij Kersten lijnen voorzingt en de band deze met de nodige hilariteit naspeelt.
In het volgende nummer, Walking through Mountain Scenery, wordt de luisteraar meegenomen op muzikaal avontuur door de bergen. De intro van het stuk is een gesprek tussen Dercksen en Kersten en gaat vloeiend over in het thema. Dit thema voelt aan als de imaginaire berglucht: fris en koel. Trombonist Ron Olisläger en bassist Taeke Stol soleren. Stol weet met zijn strijkstok de lyrische lijnen van het stuk erg goed voort te zetten. Binnen de compositie wordt er twee keer opgebouwd naar een climax, het denkbeeldige moment dat je op de top van de bergkam aankomt en het nieuwe, prachtige landschap aanschouwt. Op de top van de tweede berg eindigt het stuk. Als kers op de taart legt lead-trompettist Bas Konings nóg een octaaf boven op het laatste akkoord, wat leidt tot een spetterend slot.
Melancholia de Bornos gaat over de heimwee van Dercksen naar het Zuid-Spaanse stadje Bornos. Het is een nummer met een relaxte sfeer, alsof je aan het Spaanse strand ligt en je voelt een heerlijk koele bries overwaaien. Saxofonist Rob Sijben speelt een fantastische solo op zijn sopraansax en ook Keupink improviseert uitstekend over deze fraaie compositie.
De avond wordt afgesloten met Positive Thinking. Het idee van deze titel komt goed naar voren in het uptempo, opgewekte thema van dit stuk. Saxofonist Gerlo Hesselink improviseert knappe lijnen: van hoog naar laag, snel en langzaam. Er volgt een saxofoonspecial, met daarachter een warme deken van geluid van de koperblazers. De dynamische verschillen zijn groot en het stuk bouwt steeds verder op naar een spectaculair einde.
Al met al een concert met een feestelijke afdronk: Salud!
