Voor de echte jazzliefhebber was het genieten afgelopen vrijdag. Ik zou het optreden typeren met de beroemde slogan uit de Grolsch-reclame van vroeger: vakmanschap is meesterschap. Het was ‘echte jazz’ met mooi samenspel en een evenwichtige sound, waar de klasse vanaf droop.
Vanaf de eerste noten van het openingsstuk, Baila el Son, zat de sfeer er al in. De ritmische pulsen maakten de luisterervaring aanstekelijk opzwepend, natuurlijk mede dankzij slagwerker Enrique Firpi (uit Uruguay).
Dizzy Gillespie, de man om wie het deze avond ging, was hier in levenden lijve en wel op 7 januari 1988, vrijwel precies vijf jaren voor zijn sterfdag († 6 januari 1993). Achtendertig jaren later waren er zelfs enkele ooggetuigen van destijds aanwezig, maar ook enkelen die alsnog de (resterende) haren uit het hoofd trokken, dat ze er toen niet bij geweest waren.
Jazzpodium de Tor, vrijdagavond 20 maart 2026: Concert door Jan Wessels (trompet, bugel en zang), Marcel Booij (contrabas, vervanger van Ruud Ouwehand), Bert van den Brink (piano) en Marijn Ouwehand (zang). Programma: herinterpretaties van Nederlandstalige klassiekers.
Maarten Hogenhuis behoort met namen als Reiner Baas, Ben van Gelder, Morris Kliphuis en Joris Roelofs tot de nieuwere generatie musici die de afgelopen 15 jaar haar stempel op de Nederlands jazz heeft gedrukt. Het programma van afgelopen vrijdag stond deels in het teken van het werk van Cole Porter (1891-1964). Ook was er nieuw werk van Maarten Hogenhuis en een enkel oud nummer (‘Vertigo’) van de CD Mimicry).