Dizzy Gillespie, de man om wie het deze avond ging, was hier in levenden lijve en wel op 7 januari 1988, vrijwel precies vijf jaren voor zijn sterfdag († 6 januari 1993). Achtendertig jaren later waren er zelfs enkele ooggetuigen van destijds aanwezig, maar ook enkelen die alsnog de (resterende) haren uit het hoofd trokken, dat ze er toen niet bij geweest waren. Ik kan mij herinneren dat ik niet voor sardientje wilde spelen (zó vol was het!), maar op veilige afstand luisterde via de Radio: Sesjun zond het live uit.
Voor een aantal bezoekers dat de tand der brandweer kon doorstaan, werd deze avond dunnetjes overgedaan, zij het met een nog springlevende trompettist: Michael Varekamp, die zich ook nog eens zeer verdienstelijk maakte door onversneden te scatten en bovendien een soort Dizzy-geschiedenisles te geven. Destijds speelde (lees verder:)
