He
t Tor jazzseizoen werd in de afgelopen tijd nog met vijf concerten verlengd, maar met het uitsterven van het slotakkoord van Summertime (hoe toepasselijk!) luidde het Donna Dolce Quartet echt de zomerpauze in. Het slotconcert loog er niet om, want de repertoirelijst bestond louter uit overbekende composities uit The Great American Songbook en dan ook nog eens op geweldige manier uitgevoerd: met recht een feest der herkenning.Voor de uitvoering stond een kwartet garant, bestaande uit jonge mensen die nog niet door de jazz-beproevingen gelouterd oogden, maar wel zo klonken. Het moet een genot zijn om als 
zanger begeleid te worden door deze puike instrumentalisten en van dit genot maakten Nadya Bolhaar en Martin ter Haar het publiek deelachtig. Heel verrassend was het a
capella kwartet met een Joris Bolhaar-arrangement van My funny Valentine: onbetwist het kippenvelmoment van de avond.
Erg fraai was ook het duet van de twee zangers in een arrangement waarin The music never ends en (andermaal) My funny Valentine dooreengevlochten waren. Alsof Joris Bolhaar nog niet genoeg bijdrage geleverd had aan deze prachtige avond, was van hem ook nog de compositie Shoes te horen, geheel passend in de traditie van het Songbook.
Jazz is er ongetwijfeld de komende zomerperiode nog her en der te genieten, maar Jazzpodium
de Tor opent de deuren pas weer op 19 september, voor het openingsconcert van het 45e (!) seizoen.
