Op deze avond was er sprake van een dubbele opstelling. “Overdwars” zou pas na de pauze aan de orde zijn, er werd “frontaal” begonnen, echter zonder podium. Dat maakte de bewegingsvrijheid voor het optredende North Sea String Quartet en de mogelijkheid de meegenomen requisieten te verplaatsen groter.
Een trio, zonder drums noch schetterend koper, dat zou toch vragen om een “overdwars”- opstelling, zou je kunnen denken. Niets bleek minder waar, afgelopen vrijdagavond: er werd gewoon “frontaal” gemusiceerd, om twee redenen. Het concert was uitverkocht én men wilde niet onnodig gaan slepen met de kwetsbare vleugel. Feit bleef dat het aangenaam was voor de trommelvliezen, ik wil het zelfs gehoor-zaam noemen: een optreden met een uiterst aanvaardbaar aantal decibellen.
Het is feest: de Dual City Concert Band bestaat 35 jaar. Als dit nog niet feestelijk genoeg zou zijn, staat vanavond Rob Horsting voor de band en worden zijn composities en arrangementen ten gehore gebracht. Horsting is een jazzpianist, componist, arrangeur, dirigent en docent, die zich heeft ontwikkeld tot een van de grootsten in de Nederlandse (bigband-)jazzscene. Hij werkte met tal van gerenommeerde artiesten en, naast de DCCB, met hoogwaardige bigbands zoals het Jazz Orchestra of the Concertgebouw en Millennium Jazz Orchestra.
Een verre van alledaags concert op Jazzpodium de Tor had een minder dan gemiddeld aantal bezoekers getrokken. De liefhebbers van poëzie en jazz kwamen echter ruimschoots aan hun trekken.
