Een wat andere invulling van TORcast: een uurtje muziek die het best is samen te vatten als “Americana” (mijn andere muzikale liefde, naast jazz en klassiek).
Americana: de moderne erfgenaam van de Amerikaanse rootsmuziek, waarin de verhalende kracht van folk, de emotie van blues, de traditie van country en af en toe de muzikale kleuren van jazz samenkomen.
Playlist:
Keb’Mo’: One Day Away;
Keb’Mo’, Soweto Gospel Choir: Hand It Over;
Kenny Wayne Shepherd: Deja Voodoo;
Joe Bonamassa, Chaka Khan, Eric Clapton: The Thrill Is Gone;
Eric Bibb: This One Don’t;
Buddy Guy, Tracy Chapman): Ain’t No Sunshine;
John Scofield, John Mayer: I Don’t Need No Doctor;
Elles Bailey: Best Believe;
Philip Kroonenberg: Song For John Lagrand;
Ad Vanderveen: If Words Were Notes;
Hans Theessink: St. James Infirmary.
Americana is geen strikt afgebakend muziekgenre, maar eerder een verzamelnaam voor verschillende vormen van Amerikaanse rootsmuziek. De stijl bouwt voort op tradities uit folk, blues, country en gospel, en neemt soms ook elementen uit jazz over. Wat deze muzieksoorten verbindt, is hun nadruk op authenticiteit, verhalen en emotionele expressie.
Van de blues erft Americana de oprechte gevoelsuitdrukking en thema’s als liefde, verlies, hoop en het gewone leven. De muziek klinkt vaak warm, doorleefd en menselijk. Uit de folk komen vooral de verhalende liedteksten en het gebruik van akoestische instrumenten zoals gitaar, banjo, mandoline en viool. Hierdoor staat niet zozeer technische perfectie centraal, maar het vertellen van een verhaal.
De relatie met jazz is minder direct, maar zeker aanwezig. Sommige Americana-artiesten verwerken jazzinvloeden in hun harmonieën, ritmiek of muzikale vrijheid. Daardoor krijgt de muziek soms meer kleur en diepgang zonder haar rootskarakter te verliezen.
Americana kan daarom worden gezien als een muzikale brug tussen de emotionele kracht van blues, de vertelkunst van folk en de muzikale verfijning van jazz. Het resultaat is een toegankelijke, authentieke stijl die sterk geworteld is in de Amerikaanse muziektraditie, maar tegelijk ruimte biedt voor persoonlijke interpretatie en moderne invloeden.
Ben jij klaar voor een nieuw seizoen vol verrassende ontmoetingen, meeslepende concerten en onvergetelijke muzikale momenten? Dan hebben we goed nieuws: het programma van Jazzpodium De Tor voor seizoen 2026-2027 staat online en belooft opnieuw een prachtige reis door de wereld van de jazz te worden.
Ook dit seizoen kun je in De Tor genieten van een veelzijdige mix van gevestigde namen, innovatieve projecten, swingende bigbands en bijzondere cross-overs. Van intieme trio’s tot indrukwekkende ensembles, van traditionele jazz tot eigentijdse klanken: iedere vrijdagavond valt er iets nieuws te ontdekken.
We trappen het seizoen af met de altijd gezellige vrijwilligersavond, waarna direct sterke acts volgen zoals de Masha Bijlsma Band, het avontuurlijke Artvark Saxophone Quartet, het Jasper Blom Trio met hun ode aan Stevie Wonder en natuurlijk ons eigen huisorkest, de Dual City Concert Band, die ook dit seizoen weer meerdere keren van zich laat horen.
Verder kun je je verheugen op optredens van artiesten die hun sporen ruimschoots hebben verdiend. Laat je meevoeren door de bijzondere combinatie van jazz en Afrikaanse muziek van Reijseger Fraanje Sylla, swing mee met Tcha Limberger & The Viper Club, geniet van de energieke saxofoonklanken van Susanne Alt en de warme stem van Deborah Carter. Ook topmusici als Tineke Postma en Fay Claassen maken hun opwachting op het podium van De Tor.
En natuurlijk ontbreken de vertrouwde Tor-tradities niet. Het sfeervolle kerstconcert van de New Sound Jazz Machine staat weer op het programma en de inmiddels roemruchte JAZZ-JAM-SESSIONS die we organiseren samen met ArtEZ conservatorium staan weer op de rit!
Of je nu een doorgewinterde jazzliefhebber bent of gewoon nieuwsgierig bent naar live muziek van topniveau: bij De Tor ben je welkom. Samen met artiesten, vrijwilligers en publiek blijven we werken aan die unieke sfeer die van iedere concertavond iets bijzonders maakt.
Na een paar weken ‘letterlijk’ radiostilte, zijn we weer terug met wekelijkse podcast van Jazzpodium de Tor in Enschede. In deze editie lekkere, zomerse muziek en een beetje voorpret voor het komende TOR-seizoen. Veel luisterplezier…
Playlist:
Yellowjackets: Motet;
John Legend, Richard Bona: Please Don’t Stop;
Jetse de Jong: All The Fruit;
Jetse de Jong and his Buckjumpers: City Won’t Do;
Darmon Meader: Spain (I Can Recall)
Tok Tok Tok: Walk On The Wild Side;
Floriaan Wempe, Fay Claassen, Rob van Bavel, Willie Jones III, Steve Zwanink: Angel Roy;
Julian Lage, John Medeski, Jorge Roeder, Kenny Wollesen: Talking Drum;
Op 8 juli 2026 namen wij afscheid van een bijzonder mens. Een man die voor velen van ons onlosmakelijk verbonden was met Jazzpodium De Tor. Jarenlang was Wilton een van de drijvende krachten, niet iemand die altijd op de voorgrond stond, maar wel iemand zonder wie veel mooie momenten eenvoudigweg niet hadden bestaan.
Zoals een goede bassist weet hoe belangrijk het fundament van de muziek is, zo was Wilton ook een fundament binnen De Tor. Betrouwbaar, betrokken en altijd gedreven door kwaliteit. Hij was de man die voortdurend de verbinding tussen klassieke muziek en jazz zocht. En vond… In De Tor mochten wij daar regelmatig van meegenieten. Als klassiek bassist kende hij als geen ander de discipline die daarbij hoort. De partituur geeft de weg aan, de dirigent bepaalt de koers en de musicus voert uit wat is opgeschreven. Spelen wat er staat…
Toch had Wilton juist een enorme bewondering voor jazzmusici. Voor mensen die de moed, de creativiteit en het vakmanschap hebben om te improviseren. Musici die ter plekke iets nieuws creëren. Die niet terugvallen op wat al op papier staat, maar die hun eigen muzikale verhaal vertellen op het moment zelf. Hij wist hoeveel kennis, ervaring en beheersing daarvoor nodig zijn. Want improvisatie lijkt misschien vrijheid, maar achter die vrijheid schuilt een diep vakmanschap.
Wilton had één eenvoudig maar krachtig uitgangspunt in alles wat hij deed: als je het doet, moet je het goed doen.
Hàlf werk was niets voor hem. Hij had respect voor mensen die hun vak verstaan, die hun talent ontwikkelen en die streven naar kwaliteit. Of het nu om muziek ging of om andere zaken in het leven: inzet, deskundigheid en toewijding waren voor hem belangrijke waarden. Die houding bepaalde ook zijn liefde voor de concerten in De Tor. Hij genoot niet alleen van de muziek zelf, maar vooral van de musici die hun instrument werkelijk beheersten.
Dat zag hij, dat hoorde hij en dat bewonderde hij. Dat verwachtte hij ook. Van anderen, èn van zichzelf.
Wat je doet, moet je goed doen!
Wij denken terug aan een man die veel heeft betekend voor de klassieke muziek in Twente, voor De Tor en voor de mensen om hem heen. Een man met een scherp oor voor kwaliteit, een groot hart voor muziek en een diepe waardering voor vakmanschap. Een bassist die de basis legde waarop anderen konden schitteren.
