Gehoor-zaam trio

Gehoor-zaam trio

Een trio, zonder drums noch schetterend koper, dat zou toch vragen om een “overdwars”- opstelling, zou je kunnen denken. Niets bleek minder waar, afgelopen vrijdagavond: er werd gewoon “frontaal” gemusiceerd, om twee redenen. Het concert was uitverkocht én men wilde niet onnodig gaan slepen met de kwetsbare vleugel. Feit bleef dat het aangenaam was voor de trommelvliezen, ik wil het zelfs gehoor-zaam noemen: een optreden met een uiterst aanvaardbaar aantal decibellen.

Deze samenstelling (gastheer Ruud Ouwehand, met Hermine Deurloo en Karel Boehlee) kennen we uitsluitend van (lees verder:)

TORcast – Strings Attached

TORcast – Strings Attached

Een bijzondere avond, vrijdag 27 februari 2026. Allereerst een voorpremiere van het nieuwe programma van het North Sea String Quartet, hèt Nederlandse jazz-strijkkwartet van dit moment. Aansluitend een presentatie van Miriam Kroeze en Ruud Ouwehand. Zij vertellen over hun zelfgebouwde Cello (Honey) en Contrabas (Honey-B).
 
Hoewel de jazztraditie vooral geassocieerd wordt met blaasinstrumenten, piano en ritmesectie, hebben strijkinstrumenten zoals viool en cello door de hele jazzgeschiedenis een verrassende rol gespeeld. In deze TORcast aandacht voor strijkers in de jazz.
 
Playlist:
  • Joe Venuti, Eddie Land & Their All-Star Orchestra: After You’ve Gone;
  • Yehudi Menuhin, Stephane Grapelli, Max Harris, Alan Clare Denny Wright: Fascinating Rhythm;
  • Tim Kliphuis: The Nearness Of You;
  • Charlie Parker with Strings: Everything Happens To Me;
  • Charlie Parker with Strings: Autumn In New York;
  • North Sea String Quartet: One Night Music Stand;
  • ZAPP4 & Hermine Deurloo: Het Gouden Wagentje;
  • Fred Katz: Feeling The Blues;
  • Jean-Luc Ponty: King Kong;
  • Regina Carter: Georgia On My Mind;
  • Nigel Kennedy, Stephane Grapelli: Melody In The Wind.

TORcast – 16 feb 2026 – Rhythm is the Thing…

TORcast – 16 feb 2026 – Rhythm is the Thing…

Jazzdrum‑Playlist

  • Gene Krupa – “Sing, Sing, Sing” (Benny Goodman, 1937)
    De oerdonder van de swingdrums—Krupa maakt de toms en jungle‑feel wereldberoemd.
  • Baby Dodds – “Spooky Drums” (1946)
    Een solo-opname die laat horen hoe vroeg-jazzdrummers kleur, ritme en improvisatie benaderden.
  • Max Roach – “Cherokee” (met Clifford Brown, 1945)
    Razendsnelle bebop en totaal vernieuwend ride‑cymbalspel.
  • Art Blakey – “Moanin’” (1958)
    Blakey’s “press roll thunder” en soulvolle drive: hét hard‑bop geluid.
  • Philly Joe Jones – “Two Bass Hit” (Miles Davis, 1958)
    Super strakke rudiments, dynamische fills, en meesterlijke controle.
  • Elvin Jones – “A Love Supreme: Pt II – Resolution” (John Coltrane, 1965)
    Golvende, spirituele storm aan polyritmiek. Volgens kenners één van de meest invloedrijke drumopnames ooit.
  • Tony Williams – “Seven Steps to Heaven” (Miles Davis, 1963)
    Williams was 17 (!) en revolutionair in drive, vrijheid en cymbal‑articulatie.
  • Roy Haynes – “Snap Crackle” (1962)
    Zijn bijna elektronische “snap & crackle” stijl komt hier volledig tot recht.
  • Billy Cobham – “Stratus” (1973)
    Kracht, snelheid, precisie: Cobham zet een nieuwe standaard voor fusiondrums.
  • Steve Gadd – Intro van 50 Ways To Leave Your Lover
  • Steve Gadd – “Foam Home” (Steve Gadd Band – 70-Strong, 2015)
    Legendarische precisie, frasevorming en groove—drummer’s favorite.
  • Peter Weissink – Up Jumped Spring (Keys and Beats – 2024)
    Als toetje: de ‘huisdrummer’ en organisator van de Tor-JazzJamsessions: Peter Weissink en zijn muzikale companen John Hondorp (Hammond) en Sebastian Altekamp (piano).


De ontwikkeling van drums en ritme in de jazz – een impressie:

Drums en slagwerk vormen de ritmische motor van jazz. Van de vroege “trap sets” in New Orleans tot de complexe metriek van het modern jazz‑drummen: elke periode bracht nieuwe technieken, geluiden en muzikale rollen.

1. Vroege jazz & New Orleans (1900–1920)

De moderne drumkit ontstond in New Orleans toen slagwerkers verschillende percussie-instrumenten combineerden tot één set (o.a. bass drum, snare en bekkens).

Kenmerken

  • Tweeledige rol: ritme én kleur
  • Veel marching band‑invloeden
  • Gebruik van vroege “rudiments” en eenvoudige ritmiek

Belangrijke drummers

  • Baby Dodds — pionier van het improvisatorische drumwerk
  • Zutty Singleton — populair door zijn werk met Louis Armstrong

 

2. Swing Era & Big Bands (1930–1940)

Met de opkomst van bigbands werd de drummer een tijd-keeper die de dansbare “swing feel” moest dragen.

Kenmerken

  • Focus op steady hi-hat en basdrum
  • Grote orkesten → meer kracht en consistentie nodig
  • Drumsoli worden een showelement

Belangrijke drummers

  • Gene Krupa — maakte de tom-toms beroemd, enorme showman
  • Chick Webb — krachtig, invloedrijk swingdrummer
  • Jo Jones — verplaatste de “time” van basdrum naar ride-bekken, een mijlpaal

 

3. Bebop (jaren 40)

Bebop zette de drummer in een interactieve, minder voorspelbare rol. De muziek werd sneller, complexer en meer op improvisatie gericht.

Kenmerken

  • Ride-cymbal wordt het hoofdritme-instrument
  • “Dropping bombs”: accenten op de basdrum
  • Veel vrijheid en communicatie met solisten

Belangrijke drummers

  • Kenny Clarke — grondlegger van moderne bebop-drums
  • Max Roach — melodisch drummen, polyritmiek
  • Art Blakey — dynamisch en krachtig, bekend van Jazz Messengers

 

4. Hard Bop & Soul Jazz (jaren 50–60)

De groove werd zwaarder en aardser, beïnvloed door gospel en blues.

Kenmerken

  • Sterkere backbeat
  • Meer emotionele spanning
  • Interactie met blazers en piano

Belangrijke drummers

  • Art Blakey (opnieuw) — echte hard bop‑architect
  • Philly Joe Jones — strak, fel, met prachtige rudimental frases
  • Elvin Jones — revolutionaire, golvende “drum‑storm” rond Coltrane

 

5. Modal Jazz en Post-Bop (jaren 60)

De ritmische vrijheid neemt toe; drummers bewegen zich losser rond de beat.

Kenmerken

  • Minder voorspelbare patronen
  • Veel gebruik van textuur en ruimte
  • Accent verschuift van swing naar flow en kleur

Belangrijke drummers

  • Tony Williams — enorm vernieuwend op jonge leeftijd, bij Miles Davis
  • Jack DeJohnette — lyrisch, open, breed geluid
  • Roy Haynes — “snap, crackle”, lichte en springerige stijl

 

6. Jazz Fusion (jaren 70)

Elektrische instrumenten en rockinvloeden brengen nieuwe energie.

Kenmerken

  • Krachtiger spel, rock‑dynamiek
  • Complexe maatsoorten
  • Gebruik van elektronische drums en percussie

Belangrijke drummers

  • Billy Cobham — stormachtig, technisch extreem sterk
  • Lenny White — pionier bij Return to Forever
  • Harvey Mason — funk‑jazz, strakke groove

 

7. Contemporary Jazz (jaren 80–heden)

Hedendaagse drummers mengen jazz met wereldmuziek, hip-hop, elektronica, en nog veel meer.

Kenmerken

  • Hybride setups en elektronica
  • Complexe metriek (bijv. 7/8, 11/8)
  • Mix van jazz, pop, funk, hip-hop en indie-invloeden

Belangrijke drummers

  • Steve Gadd – zeer veelzijdig en vernieuwend in melodische en dynamische drumstijl
  • Brian Blade — muzikaal, gevoelig, dynamisch
  • Jeff “Tain” Watts — krachtige post-bop energie
  • Mark Guiliana — pionier van elektrojazz en “future groove”
  • Terri Lyne Carrington — veelzijdig, grensverleggend

 

Conclusie:

De geschiedenis van jazzdrums is een evolutie van ritme naar interactie, van tijd houden naar verhalen vertellen. Elke generatie drummers heeft nieuwe technieken, geluiden en muzikale rollen toegevoegd, waardoor de drumkit zich ontwikkelde tot een volwaardig expressief instrument.

Muziek met een boodschap

Muziek met een boodschap

Het aantal concerten in “overdwars- opstelling” is de laatste tijd in de meerderheid, ook zo afgelopen vrijdag. De bezetting was dan ook niet groter dan een trio en dit gegeven vraagt om een niet al te groot podium, dus de keuze voor deze setting was begrijpelijk. Het zeer internationale trio Flatland Prayer (een Amerikaanse contrabassist, een trompettist met Russisch/ Spaanse ouders en een Letse zangeres) is woonachtig in Amsterdam en doet een verwoede poging onze landtaal machtig te maken, al waren de gezongen teksten en interview-fragmenten Engelstalig. Interview-fragmenten tijdens een jazzconcert? Dat zal tijdens de 56-jarige geschiedenis niet zoveel vertoond zijn, maar het ging dan ook niet om zo maar een interview. Het betrof commentaar op de inval van de woning van de Pelosi’s in San Francisco in 2022, waarbij Nancy gezocht werd, (lees verder:)

Rob Horsting & DCCB geven (muzikaal) feest: 35 jaar DCCB

Rob Horsting & DCCB geven (muzikaal) feest: 35 jaar DCCB

ENSCHEDE, Jazzpodium de Tor, vrijdagavond. Concert door DCCB feat. Rob Horsting
Bezetting: Rob Horsting (bandleider), Sander Zweerink, Bas Konings, Guido Cornet, Pascal Haverkate (trompet), Matthias Konrad, Gerd Pol, Henri Gerrits, Gert Nijenbanning (trombone), Gerlo Hesselink, Mark Lucassen, Ewout Dercksen, Roel Penterman, Kees van Dooremalen (saxofoon), Imre Kruis (drums), Taeke Stol (bas), Igor Herstel (piano).
Programma: composities en arrangementen van Rob Horsting

Rob Horsting & DCCB geven (muzikaal) feest: 35 jaar DCCB

Het is feest: de Dual City Concert Band bestaat 35 jaar. Als dit nog niet feestelijk genoeg zou zijn, staat vanavond Rob Horsting voor de band en worden zijn composities en arrangementen ten gehore gebracht. Horsting is een jazzpianist, componist, arrangeur, dirigent en docent, die zich heeft ontwikkeld tot een van de grootsten in de Nederlandse (bigband-)jazzscene. Hij werkte met tal van gerenommeerde artiesten en, naast de DCCB, met hoogwaardige bigbands zoals het Jazz Orchestra of the Concertgebouw en Millennium Jazz Orchestra.
De Tor is ietwat rustiger dan normaal bij een concert van de DCCB, maar dat mag de pret natuurlijk niet drukken.

De avond wordt afgetrapt met I’m Satisfied van Duke Ellington. Het thema bevat motieven die door verschillende secties gespeeld worden. In dit uptempo stuk wordt trombonist Gerd Pol improviseert fraai, zijn creatieve frases en ideeën zijn interessant om naar te luisteren. Een heavy stuk tutti volgt en er wordt hiermee opgebouwd naar de volgende solist: pianist Igor Herstel. De energie in dit nummer ligt van begin tot eind hoog, mede door een ijzersterke ritmesectie.

De Dual City Concert Band heeft ruim 20 jaar geleden de eerste cd Nasty Bugs (2005) uitgebracht, toen onder leiding van Rob Horsting. Omdat de band op deze avond fantastisch wordt geleid door Horsting, is dit natuurlijk het uitgelezen moment om een aantal van deze stukken opnieuw te laten horen. Zo ook het stuk Soon Spring, een feature voor saxofonist Gerlo Hesselink. Bovendien: “Zonder Gerlo geen DCCB”, aldus Horsting. Horsting laat de band mooi rond spelen, als een warm bedje onder de dromerige, lyrische melodieën van Hesselink.

Het derde stuk van de avond, Tricotism, komt ook van de cd. Een speciaal stuk van Horsting, dit is namelijk zijn allereerste arrangement dat hij schreef, zo’n 34 jaar geleden. Het is een stuk met ingewikkelde (unisono) lijnen voor de blazers, waarbij het cruciaal is dat iedereen luistert naar elkaar en specifiek naar leadtrompettist Sander Zweerink. De band slaagt er uitstekend in om de interpretatie en het geluid van Zweerink te reproduceren. Zo krijgen de zware melodieën ook een heldere tint. Eersteklas solo’s kunnen in een stuk zoals dit niet missen, deze taak werd opgenomen door Herstel en bassist Taeke Stol. Expliciet werd ook nog de saxofoonsectie in de spotlights gezet met een geweldige special.

Het nummer Nasty Bugs (eveneens de titel van het album) is een feature voor saxofonist Ewout Dercksen en trompettist Pascal Haverkate. Het stuk is een compositie van Horsting en gebaseerd op twee motieven die op verschillende manieren in het stuk verwerkt zitten; je komt er niet vanaf. Uitblinker in dit stuk is Haverkate, die op subtiele wijze een duidelijk verhaal weet te vertellen in zijn solo.
De DCCB is jarig en dat wordt gevierd: iedereen uit het publiek krijgt gratis (!) de Nasty Bugs cd en Horsting hierdoor een lege(re) zolder ;).

Het volgende stuk, Open Water, is zeer melodieus en straalt rust uit. De melodie wordt erg fraai gespeeld door Penterman op sopraansaxofoon. In de begeleiding valt op dat drummer Imre Kruis vooral zijn toms gebruikt voor de ritmische ondersteuning, wat zorgt voor een gematigde sfeer. Deze sferen worden perfect overgenomen in de solo’s van Penterman en trombonist Matthias Konrad, die hiervoor ook zijn plunger gebruikt. De melodie komt fors terug in tutti vorm, de band laat een fantastische brede sound horen. Een plezier om naar te luisteren!

Gefeliciteerd met jullie verjaardag Dual City, ik heb van dit verjaardagspartijtje genoten!