De cryptische naam van het kamerjazz-trio Dig d’Diz werd al vrij snel verklaard: het was een afkorting van Drie Is Goedkoper: De Drummer Is Ziek, al liet men de laatste letter voor meer interpretaties open (ziek/ zat/ zoek…).
Misschien was er zelfs gedacht aan het woord zangeres, want deze was gevoegd bij het trio, in de persoon van Francien van Tuinen.
Zij mocht nog even in de coulissen blijven tijdens het openingsnummer Serenade in blue, een van de vele standards die deze avond de revue zouden passeren. De inleiding was tergend langdurend abstract, totdat er ineens een lekkere laidback– cadans ontsprong. De heren, oude bekenden op dit podium, lieten meteen al horen dat het een heel mooie avond zou worden, met de zangeres kon het alleen nog maar mooier worden.
Oud-UT-student (toen nog THT) was baritonsaxofonist Jan Menu, die al 26 optredens alhier op zijn naam heeft staan. Diens meest recente concert dateert toch alweer uit 2016, de andere 25 zullen wel terug te vinden zijn op Jazzkroniek de Tor. Iets minder vaak was gitarist Maarten van der Grinten hier te bewonderen: 23 keer. Een paar voorbeelden: in 2025, 2017, en twee jaren daarvoor, toen tevens met de contrabassist van dienst: Jan Voogd. Deze oud-Enschedeër spande de kroon, met maar liefst zes-en-dertig optredens op dit Jazzpodium, waaronder in 2020.
Voordat ik nader inga (lees verder:)
