Koen Edeling
Koen Edeling is muziek-recensent en hoofdredacteur van www.muziek-recensie.nl
Hij begon, enkele jaren na het voltooien van twee studierichtingen aan het Twents Conservatorium, in februari 1987 met het schrijven van recensies en heeft er op dit moment ruim 1250 op zijn naam staan.
Hij is een muzikale alleseter: klassiek, pop en jazz interesseren hem evenveel als vocaal of instrumentaal. Al vele jaren is hij actief als muziekdocent, koordirigent, zanger en toetsenist (piano en accordeon).
Het allerlaatste concert van het seizoen van Jazzpodium de Tor is traditiegetrouw gereserveerd voor de ware onbetaalde (lees: onbetaalbare) liefhebbers, anders verwoord: amateurs. Organisator sinds vele jaren Peter Westers had vijf ensembles weten te strikken (hij werd door Tor- voorzitter Willem Habers hiervoor beloond met een “flesje vrolijkheid”).
Op dinsdag 16 juni 2026, vindt in Scheveningen de traditionele veiling van het eerste vaatje plaats. Een dag later kunnen de liefhebbers ervan gaan smullen. Bigband NSJM tapt uit een geheel ander vaatje: al op de laatste dag van deze maand presenteren Joris Bolhaar en...
Het is bijna wonderbaarlijk dat de programmeurs van Jazzpodium de Tor nog jazzmusici kunnen vinden, die alhier nog nooit gespeeld hebben. Logisch, jong talent als de 21-jarige trombonist Maarten Combrink is nog niet zo heel lang bezig, maar dat ik de naam van de...
Wellicht was de meivakantie er debet aan dat er slechts 35 reserveringen waren binnengekomen voor het concert van afgelopen vrijdag in Jazzpodium de Tor. Voor wie er wél was, bleek de gang naar dit langstlevende vaderlandse jazzpodium een goede keuze, want wat wás het weer genieten geblazen. Dit laatste in letterlijke zin, want de combinatie van hout- en koperblaasinstrumenten vormt altijd een fraaie klankencombinatie, zeker indien de instrumentalisten van dermate hoge klasse zijn als Arjan Stam en Ewout Dercksen.
“Een ouderwets bomvolle Tor”, zo stelde spreekstalmeester Willem Habers tevreden vast. Dat heb je al gauw, met een bigband als Dual City Concert Band (DCCB), aangevuld met een vijfmans-formatie als VLOT en veel publiek. De zaal was echter voorts volgepropt met...
Vanaf de eerste noten van het openingsstuk, Baila el Son, zat de sfeer er al in. De ritmische pulsen maakten de luisterervaring aanstekelijk opzwepend, natuurlijk mede dankzij slagwerker Enrique Firpi (uit Uruguay).
Dizzy Gillespie, de man om wie het deze avond ging, was hier in levenden lijve en wel op 7 januari 1988, vrijwel precies vijf jaren voor zijn sterfdag († 6 januari 1993). Achtendertig jaren later waren er zelfs enkele ooggetuigen van destijds aanwezig, maar ook enkelen die alsnog de (resterende) haren uit het hoofd trokken, dat ze er toen niet bij geweest waren.
Meestal houdt Willem Habers de inleiding, maar door zijn afwezigheid viel de eer te beurt aan coördinator van dienst Bertus, die kort maar puntig de vrijwilligers het eerste applaus deed toekomen en tevens een kwinkslag naar de desbetreffende provincie niet kon...
Op deze avond was er sprake van een dubbele opstelling. “Overdwars” zou pas na de pauze aan de orde zijn, er werd “frontaal” begonnen, echter zonder podium. Dat maakte de bewegingsvrijheid voor het optredende North Sea String Quartet en de mogelijkheid de meegenomen requisieten te verplaatsen groter.
Een trio, zonder drums noch schetterend koper, dat zou toch vragen om een “overdwars”- opstelling, zou je kunnen denken. Niets bleek minder waar, afgelopen vrijdagavond: er werd gewoon “frontaal” gemusiceerd, om twee redenen. Het concert was uitverkocht én men wilde niet onnodig gaan slepen met de kwetsbare vleugel. Feit bleef dat het aangenaam was voor de trommelvliezen, ik wil het zelfs gehoor-zaam noemen: een optreden met een uiterst aanvaardbaar aantal decibellen.
Het aantal concerten in “overdwars- opstelling” is de laatste tijd in de meerderheid, ook zo afgelopen vrijdag. De bezetting was dan ook niet groter dan een trio en dit gegeven vraagt om een niet al te groot podium, dus de keuze voor deze setting was begrijpelijk. Het...
Een verre van alledaags concert op Jazzpodium de Tor had een minder dan gemiddeld aantal bezoekers getrokken. De liefhebbers van poëzie en jazz kwamen echter ruimschoots aan hun trekken.
Wat zou de wereld er mooier uitzien als mensen aan weerszijden van grenzen muziek zouden maken in plaats van oorlog voeren. Twee Belgen, een Nederlander en een Duitser leverden vrijdagavond het levende bewijs en een honderdtal jazzliefhebbers waren er getuige van....
Het concertjaar 2026 van Jazzpodium de Tor zou vorige week al geopend zijn, winterse omstandigheden verhinderden dat echter, en ook afgelopen woensdag was er al een activiteit georganiseerd. Het eerste echte vrijdagavondconcert van dit nieuwe jaar kwam echter voor...
De formule is verre van sleets, hoewel de traditie van het kerstconcert -kerstfestijn volgens Joris Bolhaar- al teruggaat tot het jaar 2016. In de daaropvolgende jaren was het telkens raak: 2017, 2018, 2019, niet in 2020,noch 2021 (corona), 2022, 2023 en vorig jaar....
Na twee jaren was tenorsaxofonist Floriaan Wempe weer uit de hofstad afgereisd: zijn vorige optreden was op 15 december 2023. In zijn kielzog had hij twee oude bekende meegenomen: contrabassist Steven Zwanink en pianist Rob van Bavel. Nieuw op dit podium waren trompettist Rodolfo Ferreira Neves en drummer Willie Jones III, maar deze heren mogen beslist dit jazzpodium aan hun adressenlijstje toevoegen, zo moge blijken uit de rest van dit verslag.
De cryptische naam van het kamerjazz-trio Dig d’Diz werd al vrij snel verklaard: het was een afkorting van Drie Is Goedkoper: De Drummer Is Ziek, al liet men de laatste letter voor meer interpretaties open (ziek/ zat/ zoek…). Misschien was er zelfs gedacht aan het woord zangeres, want deze was gevoegd bij het trio, in de persoon van Francien van Tuinen.
Wie zich -zoals ondergetekende- had ingesteld op een rustig avondje, met muziek in de stijl van Modern Jazz Quartet (met Milt Jackson), kwam bedrogen uit. Al vrij snel werd duidelijk dat Miro Herak zich ontpopte als vierstokkig monster, die achteroverleunen niet zou dulden.
Voor de derde keer stond het New Conrad Miller trio geprogrammeerd. De trouwe Tor-bezoekers hadden al eerder kennis kunnen maken met dit trio in 2018 en begin vorig jaar, zij het toen nog met drummer Enrique Firpi. Niet zo lang geleden had Mark Eshuis zijn rol overgenomen en dat deed de man met verve.
Amper twee jaren geleden, in december 2023, mochten we al eens kennis maken met vocalist Jurjen Donkers, die vier dezelfde instrumentalisten als vrijdagavond meenam. Bijna dezelfde, ware het niet dat pianist Robert Koemans nu vervangen was door Miguel Rodriguez.