Xavi Torres Trio / Okabe Family – een tweeluik

Weer eens een tweeluik op Vrijdag Toravond 14 april. Leuk, voor de pauze de ene band en daarna de andere. Dat alles in het kader van de “Young VIPs” tour die nu door het land gaat. VIP staat trouwens niet voor waar je het eerste aan zou denken, zeer belangrijke personen of zo, maar voor Vereniging van Jazz- en Improvisatiemuziek Podia, een samenwerkingsverband van 25 Nederlandse jazzpodia. Al 20 jaar onderscheidt die VIP veelbelovende talenten die ook hun eigen muziek componeren. En die muzikanten reizen gedurende een paar maanden dan de verschillende jazzpodia af. Lees verder

DCCB: Lekker Bandje!

Een vibrafoon in De Tor. Dat is bij voorbaat feest! Want, laten we eerlijk zijn, zo vaak zien en horen we dit instrument niet aan de Walstraat. En als ‘ie dan ook nog eens bespeeld wordt door maestro Frits Landesbergen is het helemaal áán. Onvoorstelbaar wat die man met zijn vier stokjes (‘mallets’ heten die in vaktermen) uit dit instrument weet te toveren. Lees verder

Bugel, brushes, bas en briljant gitaarspel

Vol vondsten

Net als vorige week trad er een Niels op en net als vorige week was de bühne “overdwars” geplaatst. Vorige week hoorden wij saxofonist Niels Bijl, deze week was het de beurt aan trompettist Niels Tausk. De muzikale kapstok was de film Wizard of Oz en natuurlijk mocht de beroemdste song uit deze rolprent niet ontbreken: Somewhere over the rainbow, hier in een opzwepend uptempo. Andere standards waren Tea for two, It ain’t necessarily so en Love for sale. Opvallend was het veelvuldige gebruik van brushes door drummer Joan Terol Amigo en deze subtiele aanpak drukte een aangename stempel op de avond. Dezelfde man gebruikte ook regelmatig zijn handen, alsof hij bongo’s of conga’s bespeelde: een originele keuze. Lees verder

Oorstrelende kamerjazz

Gecomponeerde improvisaties

Moet jazz altijd geïmproviseerd zijn? Al vele jaren heb ik een dubbel-cd in mijn bezit met voor het vocale ensemble L.A. Voices uitgeschreven improvisaties van Charlie Parker en als dát geen jazz is? Op deze avond, gelijk al sfeervol door de “overdwars” opstelling werd deze vraag als bijna retorisch met “nee” beantwoord. Ironisch genoeg was de enige niet-strijker (lees: houtblazer) saxofonist Niels Bijl klassiek geschoold en waren juist de strijkers -het ensemble Quinetique- uit de jazzscene afkomstig. Lees verder