Bugel, brushes, bas en briljant gitaarspel

Vol vondsten

Net als vorige week trad er een Niels op en net als vorige week was de bühne “overdwars” geplaatst. Vorige week hoorden wij saxofonist Niels Bijl, deze week was het de beurt aan trompettist Niels Tausk. De muzikale kapstok was de film Wizard of Oz en natuurlijk mocht de beroemdste song uit deze rolprent niet ontbreken: Somewhere over the rainbow, hier in een opzwepend uptempo. Andere standards waren Tea for two, It ain’t necessarily so en Love for sale. Opvallend was het veelvuldige gebruik van brushes door drummer Joan Terol Amigo en deze subtiele aanpak drukte een aangename stempel op de avond. Dezelfde man gebruikte ook regelmatig zijn handen, alsof hij bongo’s of conga’s bespeelde: een originele keuze. Lees verder

Oorstrelende kamerjazz

Gecomponeerde improvisaties

Moet jazz altijd geïmproviseerd zijn? Al vele jaren heb ik een dubbel-cd in mijn bezit met voor het vocale ensemble L.A. Voices uitgeschreven improvisaties van Charlie Parker en als dát geen jazz is? Op deze avond, gelijk al sfeervol door de “overdwars” opstelling werd deze vraag als bijna retorisch met “nee” beantwoord. Ironisch genoeg was de enige niet-strijker (lees: houtblazer) saxofonist Niels Bijl klassiek geschoold en waren juist de strijkers -het ensemble Quinetique- uit de jazzscene afkomstig. Lees verder

Oude en nieuwe Focus-leden trekken van leer

een spetterend concert…

Van de all-starband die vrijdagavond een letterlijk spetterend concert gaf was maar liefst drie-vijfde lid geweest van de legendarische 70-jaren band Focus. Natuurlijk frontman Thijs van Leer, maar ook drummer Pierre van der Linden en ons aller Eef Albers, door Van Leer terecht aangeprezen als “de beste gitarist van de wereld”. Het was een feestavond van herkenning, want oude Focus-krakers als House of the King, Sylvia en Hocus Pocus mochten eenvoudigweg niet ontbreken. Ook Van Leers andere muzikale avontuur, Introspection, kwam aan de orde. Aan decibellen geen gebrek, want de mannen trokken stevig van leer, met name drummer Pierre van der Linden. Een drummer uit de jazzwereld is van een ander kaliber dan zijn vakgenoot uit de popwereld, zo werd hier oorverdovend aangetoond. Meer van dit soort avonden en het meenemen van oorbescherming wordt geen overbodige luxe, maar op deze vrijdagavond mocht het een keer. Zelden heb ik zo genoten van een drumsolo als van deze “grootmeester” (een andere typering van Van Leer, die ik met volle overtuiging citeer). Lees verder

Sneltrein Hilversum-Enschede-Bremen dendert voort

Voeten in de muzikale klei

Drie weken geleden speelde docenten van het Zwols conservatorium op dit podium, vrijdagavond was het de beurt aan de jazzdocenten van de muziekvakopleiding uit Bremen. De link met deze noord Duitse stad was overduidelijk: huisbassist Ruud Ouwehand doceert sinds dit studiejaar aldaar, sterker nog: hij kent zijn muzikale collega’s nog uit hun Hilversumse periode. De Betuwelijn wil maar niet echt vlotten, noch de gedroomde Zuiderzeelijn Amsterdam-Groningen-Hamburg, maar deze vijf mannen zaten stevig op de rails met hún muzikale verbinding. Lees verder