Auteur: Hans Arnoldy

Xavi Torres Trio / Okabe Family – een tweeluik

Weer eens een tweeluik op Vrijdag Toravond 14 april. Leuk, voor de pauze de ene band en daarna de andere. Dat alles in het kader van de “Young VIPs” tour die nu door het land gaat. VIP staat trouwens niet voor waar je het eerste aan zou denken, zeer belangrijke personen of zo, maar voor Vereniging van Jazz- en Improvisatiemuziek Podia, een samenwerkingsverband van 25 Nederlandse jazzpodia. Al 20 jaar onderscheidt die VIP veelbelovende talenten die ook hun eigen muziek componeren. En die muzikanten reizen gedurende een paar maanden dan de verschillende jazzpodia af. Bij de vorige editie hield ik al halt bij die titel ‘jonge vips’. Alsof er een stel stagiaires langs komt of zo. Terwijl er gewoon zeer volwassen bands aan het werk zijn, bestaande uit geoefende en ja, getalenteerde muzikanten. Wat mij betreft een misleidend affiche dus, en gelet op de toch wat teleurstellende opkomst deze goede vrijdag, geldt dat wellicht niet alleen voor mij. Om te beginnen voor de pauze, het p-b-dr trio van Xavi Torres. Drie Spanjaarden waarvan de pianist en bassist Vic Moliner al jaren in NL wonen, drummer Joan Terol is weer terug in Barcelona. De band speelt al ruim zes jaar in deze samenstelling en dat is goed te horen. Voor mij het meest opvallende was wel hoezeer de mannen naar elkaar luisterden, echt samen speelden en zo op het eerste...

Lees meer

Rein de Graaff Trio, featuring Gary Smulyan

Tor-avond vrijdag 24/2. Ik was voor de zekerheid vroeger gekomen. Kon wel eens druk worden. Met zo’n affiche. Ondanks schoolvakanties en wat al meer. Tegen kwart voor negen was de laatste stoel al bezet. Lekker vol, lekkere sfeer en de mannen moesten nog beginnen. Leuk om de voorbespreking van de sets even mee te kunnen luisteren. Tsja, zo gaat dat bij geïmproviseerde muziek. Om 21:00 uur dan ook maar meteen aan de slag. Gebeurt niet vaak. Het trio van Rein de Graaff behoeft nauwelijks introductie. Een ijzeren hardbop trio, waarin de leider/pianist waakt over het naoorlogse moderne jazzcultuurgoed. Althans zo ergens tot in de jaren’60. Hardbop. Bud Powell, Tadd Dameron, maar je hoort ook Horace Silver en zelfs een vleugje Wynton Kelly. En vooral Barry Harris. Niets mis mee dus. Het bijzondere aan Rein de Graaff is dat hij zich geheel met deze muziek vereenzelvigd heeft. Muziek “uit de tijd van de jazz”, zoals hij het vanavond zei. Dan begrijp je ook zijn sombere afsluitende bespiegelingen in die aardige NPO-documentaire in de serie Jazzportretten waarin hij weinig toekomst ziet voor de jazz. Althans als hij en de zijnen er ooit mee stoppen, dacht ik er achteraan. Ik deel zijn somberheid stellig niet. Die ‘jazz-is-dood’ verhalen duiken al decennia van tijd tot tijd op. Maar jazz is er mooi nog steeds. Voor wie ook wat verder dan die hardbop alleen wil...

Lees meer

Bart Lust Quintet

Vrijdag 17/02/17 Tor-avond was er het Lust Quitte, vijf vakmuzikanten onder leiding van trombonist Bart Lust, met Bart Wirtz op alt saxofoon, Steven Hupkens, piano en Joost Kesselaar op slagwerk. De beoogde bassist Joris Teepe (“the first jazz musician from The Netherlands to be able to make it in New York”) moest verstek laten gaan. In zijn plaats was er de ‘linkspoot’ Erik Robaard. Geen doorsnee bebopbandje. Een trombone in zo’n quintet geeft op voorhand al een wat andere sound. De collectiefjes matchen qua geluid aangenaam en doen mij denken aan de achtergrondjes zoals met Curtis Fuller bij Blakey of aan de verschillende ensembles met J.J. Johnson. Al was het repertoire ten opzichte van die muziek stellig een heel eind doorontwikkeld. In hoofdzaak eigen werk van de leider zelf. De composities van anderen, zoals Lament van J.J. Johnson, The Mooche van Ellington, Simone van Frank Foster en Gloria van Branislaw Kaper (inderdaad, die van Dolphin Street) kregen een heel eigen en vaak aangenaam verrassende touch van Lust mee. Laatstgenoemde nummer was een feature voor de trombone, een ballad met een verwijzing naar filmster Elizabeth Taylor, maar die associatie was voor mij in het geheel niet nodig. Het muziekje was mooi zat. Bart Lust is een trombonist met een aangenaam helder geluid en zijn soli zijn toegankelijk en onderhoudend. Hij hield mij gemakkelijk bij de les. Dat geldt niet minder...

Lees meer

Avondje Americana

“Americana”, dat is wat gespeeld wordt de Vrijdag Tor-Avond van 9 december, aldus gitarist Marzio Scholten. Wat volgde was een niet direct in de gangbare hokjes te plaatsen genre, in elk geval niet in een jazz-hokje. Nou hoeft dat voor mij ook niet zo, neem het nou maar gewoon zoals het klinkt. Elektrische gitaar, basgitaar en een vintage jaren ’70 slagwerk. Bespeeld door vaardige kerels die verrekte goed naar elkaar luisterden. Gitaarmuziek met een hoop reverb, op een adequaat volume trouwens.Bezetting: ▪ Marzio Scholten: gitaar ▪ Sean Fasciani: bas ▪ Niek de Bruijn: drums Twee sets van elk vijf...

Lees meer

DCCB hartverwarmend

De Dual City Concert Band viert dit jaar zijn 25-jarig bestaan. Opgericht in een tijd dat gedachten aan een Dubbelstad en helemaal al aan een Twentestad, de gemoederen in Enschede, maar vooral in Hengelo, behoorlijk bezig hielden. In 2000 is dat plan tot gemeentelijke herindeling door de minister van de agenda gehaald en wat sinds een jaar of tien rest is een waterig geheel genaamd Netwerkstad Twente. Maar de DCCB hebben we er toch maar mooi aan overgehouden. En die is onverminderd vitaal en gestadig verder gerijpt. Dat was op vrijdag Tor-avond 11/11 althans goed te horen. De gastsolist van dienst was dit keer een gastdirigent: Rob Horsting. Aardig te weten dat hij in die beginjaren de pianist van de band was en later de baton overnam van Johan Plomp. Overigens, Horsting gebruikte helemaal geen stokje, vroeger vermoedelijk ook niet. Maar die overdrachtszin bekte zo lekker. De playlist telde – het mag niet verbazen – op de openingstune en de voor deze band gebruikelijke toegift na, uitsluitend bewerkingen en composities van Rob. Om het maar meteen duidelijk te stellen: wat deed dat het orkest goed! Het geheel klonk zo voldragen. Afwisseling, evenwicht en balans tussen de verschillende secties vielen heel natuurlijk op hun plek. Mooi, lekker, heel onderhoudend om naar te luisteren. Rob Horsting arrangeert en dirigeert voor grote orkesten als dat van de WDR, The Jazz Orchestra of the...

Lees meer

Ode aan Han Bennink

Midden jaren ’60. Revolutie, ook in de jazz. Waar moest het heen met die muziek? Was de jazz dood? De jazz van tot dan toe leek op zijn faillissement aan te koersen, avant garde, vrije improvisatie was hip, had de toekomst. De progressieve redactie (‘redaktie’) van JazzWereld wist het wel: de avant garde zou de toekomst van de jazz bepalen. Improvisatie zonder conventies, vrijheid blijheid. Ritme (althans herkenbaar), tempi, toonsoort, laat staan (akkoorden)schema’s, waren niet meer richtinggevend, maar de individuele ingevingen en uitbeeldingen van het moment, zouden het samenspelen inspireren. Voor sceptici piep-jan-knor muziek. “Een kern van serieuze fans lijkt op het uit te groeien tot een nieuw jazzpubliek van aanzienlijke omvang” aldus JazzWereld van januari 1967. Het bewijs daarvoor kwam een paar maanden later met de uitslag van de jazzpoll 1966 waarbij de eerste plaatsen met een behoorlijke grote voorsprong op de nummers 2, gingen naar de avant gardisten van toen: Willem Breuker, tenorsaxofoon, voor diverse instrumenten: Willem Breuker, Misja Mengelberg voor piano, arr./componist: Theo Loevendie, drums: Han Bennink, plaat van het jaar: Misja Mengelberg Kwartet. De uitslag van de internationale poll sloot gekgenoeg wel weer aan bij wat je op de radio hoorde en in de platenbakken tegen kwam. Daar vandaan kwam kennelijk nauwelijks avant garde jazz. Maar hier leek de toekomst toen vooral vrije improvisatie. Zeker, er waren muzikanten zoals Piet Noordijk en Han Bennink, die...

Lees meer

Lest en heel best

24 juni: laatste Vrijdag Toravond van het jubelende 45ste seizoen. Van september tot eind juni alle vrijdagen live jazz in de Walstraat. We kunnen ons niet genoeg realiseren wat voor een bijzonder etablissement we hier hebben, zo’n soort van jeugdhonk anno begin jaren ’70. Zo ziet het er nog steeds uit. Wat is daar in al die tijd zo vaak fantastische muziek gemaakt. Een lange lijst van nationale en internationale jazzgrootheden stond op dit podium; geen club in NL overtreft wat dat betreft De Tor. Bestuurslid Marc van Wessel onderstreepte in zijn afsluitende woordje de essentiële betekenis van de vrijwilligers: de programmering, geluid, bardiensten, kassa, en ongetwijfeld vele andere karweien worden in de Tor uitsluitend door vrijwilligers gerund. Betaalde krachten kennen we niet: alle beschikbare gelden zijn voor het neerzetten van elk jaar weer een aantrekkelijk en gevarieerd programma. De afsluiting van deze jaargang was een spetterende uitsmijter. Zo veel feest dat we daar wel even op kunnen teren tot komende september. Mooie warme avond was het, de deuren open. Volle bak, opgetogen sfeer en, waar het uiteraard om ging, een fantastisch orkest: de New Sound Jazz Machine, onder leiding van de getalenteerde muzikale alleskunner Joris Bolhaar. Op deze plaats schreef ik twee keer eerder over dit orkest, twee keer in nauwelijks verholen superlatieven over de repertoirekeuze, de composities, de arrangementen, het enthousiasme en de energie die er van...

Lees meer

No moon at all

Vrijdag 17 juni Niks geen Supermoon, het clubje dat volgens het programma had moeten aantreden. De slagwerker had daags tevoren bij het voetballen zijn grote teen gebroken. Met 1 voet drummen was geen optie, een andere drummer evenmin, dus zo zat het jazzpodium op donderdagavond vlak voor zijn één-na-laatste vrijdag, zonder act. Even wat rondgebel en zo stond er deze avond toch een heel aantrekkelijk gelegenheidshofje bij de voordeur aangekondigd. Wauw, onbetwiste kanjers John Hondorp op orgel en Ruud Ouwehand op bas, gecompleteerd met een drietal talentvolle youngsters, Frederike Berendsen (zang), Julian Bohn (piano) en Peter Weissink (drums). Alleen al...

Lees meer

Jazzkoor Enschede, leuk!

Wat eerst? De kritische noot of het goede nieuws? Eerst die noot maar kraken, dan kunnen we tenminste zonnig eindigen. Net zoals vorig jaar is er na afloop van het ‘gewone’ Tor-seizoen een soort van toegift onder de titel “Summertime in de Tor”. Mij is het onduidelijk in wat voor andere programmering we dan terecht zijn gekomen. Varia, van wat men in dat ‘gewone’ seizoen niet kwijt kon, of zo? Of plaats voor regionaal aanstormend talent? Als bezoeker is de vrijdagavond voor mij een avondje Tor, dat wil zeggen live jazz in dat sfeervolle lokaal aan de Walstraat. Waarom moet dat seizoen eind april al afgelopen zijn? En heeft wat daarna komt een ander label? Om nieuw publiek te interesseren, wordt wel gezegd. Hoe dat in marketingtermen moet werken is mij niet duidelijk. Maar jammer vind ik het wel. Want zoals nu de inspanningen van de organisatoren worden geafficheerd resulteert dat in een beeld van een soort “Tor-Light”, terwijl ik als bezoeker uitzie naar een volwaardige voorstelling. En dat blijken die Summertime-avonden trouwens ook net zo zeer te zijn. Ook de variëteit is een schot in de roos. Dat mag je dan best met een beetje meer trots in het alom gewaardeerde programmablad, op de website en waar niet meer, uitdragen. De vrijdagavonden zijn Tor-avonden, tot zomervakantie aanbreekt, pas dan is het even rust. Intussen onverminderd hulde aan Marc van...

Lees meer

Tweeluik in de Tor

Young VIPs tour 2016 op 22 april 2016 in de Tor. Even ter inleiding: sinds 1997 kiezen programmeurs van de beste jazzclubs van ons land elk jaar de meest veelbelovende talenten uit, die ook hun eigen muziek componeren. Deze talenten mogen op tournee als Young VIPs. Voor de tournee van 2016 kozen zij voor vibrafonist Vincent Houdijk en pianist Rogier Telderman. Aldus www.youngvips.nl. We gaan er maar eens voor zitten. Dat het Tor-publiek niet alleen voor mainstream gaat, bleek vorige week maar weer eens met het Tingvall Trio. Met de benen buiten hingen ze. Afgelopen vrijdag konden er binnen dan weer heel wat benen bij. Misschien had dat wat te maken met het affiche: young vips geeft misschien iets te veel het idee van stagiaires die het ook een keer op een echt podium mogen proberen. Mis, het was een avond met louter bedreven muzikanten die met passie aan de slag waren in een eigentijds jazzidioom. Een tweeluik. Voor de pauze een p/b/d trio met Rogier van Telderman, erna een kwintet genaamd VinnieVibes onder leiding van Vincent Houdijk. Pianist Rogier Telderman nam in 2014 een cd op, getiteld ‘Contours’. Met toen op bas Guus Bakker en Tuur Moens op drums. Dit clubje was er vanavond ook. Hoorbaar vertrouwd met elkaar. Passages vielen vaak wonderschoon op hun plaats om vervolgens gedrieën ieder weer op avontuur te gaan. Een eigentijdse romantische...

Lees meer

Oerend Jazz

Dit keer niet vanuit het vertrouwde Twentse thuisfront, maar vanuit de aangrenzende Achterhoek. Eibergen, om precies te zijn. Mooi verhaal. Daar is een café (er zijn er daar trouwens aanzienlijk veel meer), waar van tijd tot tijd lekker live jazz gemaakt wordt. Derde dinsdag van de maand. En als het even kan met de Beets Brothers. Die dan even terug komen naar hun geboortegrond. Ongetwijfeld hun ouders bezoeken, zo stel ik me voor. Maar ook om weer even terug te gaan naar één van die plekken waar ze vroeger als youngsters hun kunsten begonnen. Die plek is er nog.  Twee...

Lees meer

Tingvall Trio in De Tor

Fris, brutaal, verrassend, lieflijk, hard, complex, toegankelijk, avontuurlijk, intens, gevarieerd, uitdagend. Het Tingvall Trio dus. Een nieuwe maat op pianotrio muziek. Eigenlijk is alles daarmee wel gezegd. Toch nog wat woorden om de euforie over deze geslaagde vrijdag Tor-avond van 15 april netjes af te hechten. 20.30 uur. Heftige regenbui. Vermoedelijk ben ik vanavond de enige in misschien wel de beste jazzclub van Nederland, zo dacht ik bij vertrek. Mij trouwens eerder overkomen: in de vroege jaren ‘70 in B14 Rotterdam, bij een concert van Johnny Griffin. Ik was het enige publiek. Na één nummer stopte hij. We praatten nog wat, ik kreeg me geld terug en dat was het. Maar dat terzijde. Van het Tingvall Trio wist ik niet te veel, al was het YouTube filmpje op de site geheel niet verkeerd. Nou ja, gedachtig het gezegde “April koud en nat, vult schuur en vat”, toch maar op pad. Even voor negenen: er kon amper meer iemand bij! Stampvol! Veel mensen van verre: uit Berlijn, Brussel, zelfs uit de Randstad. Ja, en die kwamen blijkens vluchtige gesprekjes toch echt voor het Tingvall Trio naar de Tor. Een half uurtje later kon er niemand meer bij. ‘Vol = vol’ geldt immers sinds het legendarische concert van Dizzy Gillespie in dit lokaal. Pianist Martin Tingvall (1974) dus, uit Zweden. Met Omar Rodriguez Calvo (1973) op bas, uit Cuba. En Jürgen Spiegel (1972) slagwerk,...

Lees meer

Benjamin Herman meets Gipsy Jazz

Hoe gevarieerd kan het zijn! Altsaxofonist Benjamin Herman. Even frequente als welkome gast in De Tor. Hier in vele set ups aan het werk gezien. Laatst nog, op een sessionavond met ArteZ-studenten. Sprankelende techniek. Heel eigen sound/stijl, maar even zo gemakkelijk knipogend naar vervlogen jazzgrootheden. Strak in het pak, vlotte performance en bovenal in vol respect naar zijn medemuzikanten en het genre dat voor staat. Zo ook deze vrijdag 11 maart. Benjamin Herman meets Gipsy Jazz. Afgelopen najaar zijn Herman en Robin Nolan, (lead gitaar), Kevin Nolan (slaggitaar) en Arnoud van den Berg (bas) de studio ingegaan om opnames te maken voor een album getiteld “Swing de Paris”. Nog geen hard copies, maar wel op Spotify en YouTube. Dit was het clubje dat voor vanavond op het programma stond. Met een registratie voor DJAZZ.tv. Deze avond nog als pilot maar met de intentie om meer vanuit De Tor te gaan uitzenden. Overigens niet uniek in de Tor-geschiedenis. Vele omroepen kwamen naar Enschede om vanuit ons jazz-hol voorstellingen vast te leggen. We zaten er vanavond dus weer een beetje overbelicht bij. Liever niet al te veel geklets of heen en weer geloop. Een fotootje maken voor deze site gaf al wat gedoe. Maar aan de andere kant: tout Nederland (althans, wie gekozen heeft voor een provider die DJAZZ.tv in zijn pakket heeft; ‘mijn’ Ziggo gelukkig wel) mag zien wat voor weergaloze...

Lees meer

Hard Bop

“Vanavond een bebop-kwartet”, zo begon ongeveer de aankondiging door Peter Westers op vrijdag 26 februari. Een kwartet met tenorsaxofonist Eric Alexander. “Hàrd bebop!”, corrigeerde pianist Rein de Graaff meteen. Hard bop? Klinkt als hard porno. Al luisterend wat daarna volgde bleef ik me afvragen wat nu eigenlijk de onderscheidende stijlkenmerken zijn. Thuis nog maar eens even in de boeken gesnuffeld. De kortste weg is natuurlijk internet. “Hard bop is een jazzstijl die in het verlengde ligt van de bebop (of “bop”) muziek. Hard bop vermengt invloeden uit rhythm and blues, gospelmuziek en blues, vooral dan in de saxofoon- en pianopartijen. Als gevolg van de rol die virtuozen zoals Charles Mingus en Ray Brown speelden in de ontwikkeling van dit genre, werden de baspartijen meer gevarieerd dan in de bebop. De bedoeling van hard bop was deels om toegankelijker te zijn voor een publiek dat bebop niet kende, of niet echt open stond voor bebop.”, zo leert Wikipedia. Over de rol van drummer wordt niet gesproken, terwijl voor mij nu juist iemand als slagwerker Art Blakey de verpersoonlijking van de hard bop was. Verder gezocht in mijn jazzbijbels als de Dikke Barry Kernfeld Dictionary. Ja, raakt gedateerd, maar toch minstens zo leuk om daarin te snuffelen. De theoretisch doorgaans gedegen Kernfield komt niet veel verder dan het opnoemen van een reeks bekende muzikanten. Waarvan ik enkele trouwens helemaal geen hardboppers zou...

Lees meer

Een goed idee

Als je van de wervende tekst voor het concert op 15 januari in het programmaboekje (of via de website) kennis hebt genomen, én je muzikale teener roots liggen bij de schoolconcerten van Pim Jacobs, rondscharrelen op Cuba verrukkelijke muzikale ervaringen opleverde, en most of all de ‘second line’ beat een soort tweede DNA (kan dat?) is geworden, dan moest je er wel bij zijn, deze derde vrijdag Tor-avond al weer van het nieuwe jaar. Nog even over die Second Line: die term heeft betrekking op de meute direct aanlopend achter de feest- of begrafenisbands die in met name New Orleans door de straten trokken (slagwerkers, zie toch vooral het standaardwerk van Antoon Aukes: Second Line, 100 years of New Orleans Drumming – met CD). Ik zal nooit vergeten dat ik zeer bij toeval met mijn lief in zo’n second line in New Orleans terecht kwam, ter nagedachtenis aan de toen juist overleden Ray Charles. Wat een feest van ritme en vooral onstuimige swing was dat. Lopend, dansend, swingend achter de witte kist ging het als door de duivel gedreven. De overledene zelf trouwens werd op dat zelfde moment in Los Angeles ten grave gedragen. Goed, met dit soort blije gedachten toog ik naar (The New) Trio Alliance, met Laurens Jan Hartong op piano, Frans van Geest op bas en Willem Romers op slagwerk. Een aardige mix van generaties maar...

Lees meer

Kopen!

Vrijdag, 18 december: laatste concert van 2015. Wat een feest! Op het podium de 18-persoonsformatie New Sound Jazz Machine. Vijf trompetten, vier trombones, vijf saxen (‘houten’) en een vierpersoons ritmesectie. Lekker luid, maar een beste geluidsbalans, verzorgd door knoppenman Bas Ouwehand. Hij kreeg deze avond vanwege zijn inzet voor de cultuur in Twente – en niet in de laatste plaats voor de Tor natuurlijk – het Zilveren Torretje. Welverdiend, Bas! Terug naar de band. We zijn in De Tor wel wat bigbands gewend, maar die NSJM is in dat rijtje toch wel een heel kek stelletje. Leuk om naar te kijken, op de één of andere manier is er veel te zien op het podium – ik schreef het al eerder: mijn luisterplezier lijdt er altijd toch wat onder als ik naar een stelletje sacherijnen moet zitten kijken. Nou, hier is dat echt anders – een relaxte presentatie en bovenal heel beste muziek. Natuurlijk, de band telt prima muzikanten, maar het verschil wordt toch wel zeer gemaakt door de leuke composities en vooral ook door de frisse arrangementen. De man daarachter is (in deze band) bassist Joris Bolhaar. Bijna alle stukken zijn van zijn hand, en de arrangementen in elk geval. Vooral die laatste zijn oorspronkelijk en verrassend. Zonder gezocht over te komen. Integendeel, het klinkt allemaal heel natuurlijk en consistent. Zes stukken voor de pauze. “How was your...

Lees meer

‘Kapitein’ Ack van Rooyen

Kapitein Zeppos. Dat was een Vlaamse tv-serie toen ik nog klein was. Werd uitgezonden op zondag vlak voor Studio Sport, als dat toen ook al zo heette. In zwart/wit nog. Pas nu, vijftig jaar later, realiseer ik me waarom die man ‘kapitein’ werd genoemd: hij verplaatste zich in een rijdend vaartuig, of een varende auto, zo je wilt. Was ik allemaal al lang vergeten. Behalve het muziekje van die serie. Opgewekte trompetklanken die je op voorhand in de juiste stemming brachten om het volgende avontuur van Zeppos te ondergaan. De familie zong het naar beste kunnen steeds zachtjes mee....

Lees meer

Surprise-avond met Herman Nijkamp

Slecht weer, donker. Herfst, wind, regen. Moest me er echt toe zetten deze vrijdagavond 20/11 de deur nog uit te gaan. Om in De Tor alweer een zanger/trompettist te gaan aanschouwen/beluisteren. Vorige week Jan Wessels met de Dual City Concert Band, nu Herman Nijkamp. Rest van de line up: t.b.a.. Ook dat nog. T-b-a, waar staat dat eigenlijk voor? Ik ging er in ieder geval vanuit dat het groepje bij het maken van de afspraak nog niet op orde was. Aangezien een paar honderd meter verder ook nog eens de/het New Cool Collective te bekijken was, vroeg ik me stellig af of dit wel de goede keuze was. Het zou wel heel wat moeten worden om straks met enig blij gevoel weer huiswaarts te keren. Eerst die line up maar: naast Herman Nijkamp (trompet/bugel/zang – in willekeurige volgorde), Marius van den Brink op piano – vorige week ook in De Tor, met Jan Wessels – Oeds Bouwsma op bas en Pieter Bast, drums. Herman had zijn kwartet uit alle windstreken samengesteld: resp. Amsterdam, Leeuwarden en Den Bosch. Hadden de mannen ooit eerder samengespeeld? Nee, nooit. Gerepeteerd? Nauwelijks, daarnet even de nummers doorgesproken. Verder maar zien. Da’s het leuke van jazz. Zo moet het maar gaan. En daar ging het. Voor de pauze was het wat wennen, in de tweede helft viel het steviger in elkaar. Nijkamp had ik vaker horen...

Lees meer

New Sound Jazz Machine: top slot

Twee gedachten, die wat mij betreft samengevoegd mogen worden: het Tor-seizoen was al afgesloten maar ging dankzij de enthousiaste leiding van Marc van Wessel onder de titel ‘Summertime in de Tor’ gewoon door. Wat nou, afgesloten, of toch eigenlijk nog niet? Een aantal van die ‘Summertime-concerten’ deed niet onder voor het doorgaans hoge gehalte van het echte seizoen. Dus jongens, laat dat seizoen nou gewoon wat langer duren. Dit voelt een beetje half, of second best. Ten onrechte, zoals vrijdagavond 11 juni bleek. Maar voor alle duidelijkheid, dit was nu toch echt het laatste concert van dit seizoen. En dat mocht er zijn! Een heel passend slot van een sterk en regelmatig blij verrassend seizoen. De New Sound Jazz Machine, een vorig jaar door Joris Bolhaar (24) opgerichte big band vormde de seizoensuitsmijter. Dat was me dan ook wel een klap. Wat een frisse band, wat een speelplezier, de energie spatte er vanaf! Niet zelden zit je als publiek tegen een bigband aan te kijken met de nodige verveelde of humeurige gezichten. Wachten tot ze weer mogen inzetten. Overigens had zelfs een orkest als dat van Duke Ellington daar last van. Onderuitgezakte (top)muzikanten met een houding van ‘het kan me niet snel genoeg afgelopen zijn’. Onbegrijpelijk. Muziek is toch ook entertainment. Deze band oogt bepaald niet zo. De club heeft er een concert lang zichtbaar plezier in. Het optreden...

Lees meer

Over Straight Ahead en meer….

Vrijdag Tor-avond, 22 mei 2015 Wat moet je nou met zo’n avond? De bigband Straight Ahead uit de Achterhoek, geklemd tussen die weergaloze session van afgelopen woensdag en aan de vooravond van de bigbandcontest in Hengelo met maar liefst 15 deelnemende bb’s. En dan is het ook nog eens zalig zomerweer en honderd meter verderop de opening van het Memphis Heart ’n Soul-festival. Een handje vol getrouwen, aangevuld met familieleden van de band koos er toch maar voor de avond in de Walstraat te verpozen. Och, Straight Ahead is in elk geval weer eens een ander clubje en uiteraard zitten er hier en daar weer bekenden in. Het wereldje van de muziek is klein, immers. Maar eerst even terug naar woensdag 20/5. Altsaxofonist Benjamin Herman was gastsolist tijdens de periodieke ArteZ-session in De Tor. Met complimenten overigens aan Marijn Ouwehand, die de organisatie hiervan de afgelopen drie jaren voor zijn rekening had genomen. Wat een mooie finale voor hem. Dat Ben Herman kan spelen was geen nieuws. Gelukkig hebben we hem vaker in De Tor. Als gebruikelijk strak in het pak, messcherpe vouw in de broek, jasje strak dichtgeknoopt (mag ik om voor de hand liggende redenen niet van mijn wederhelft) en om wat voor reden ook de hele avond met een hoedje op. Hij had er lol in, zo moet je aannemen, want zonder enige terughoudendheid leverde hij zijn...

Lees meer
  • 1
  • 2

Welkom in de Tor

Welkom in de Tor

Binnenkort in De Tor:

Jazz in de regio:

Tango in De Tor

  • Geen info

Tor- Hotelarrangement

Jazzkroniek de Tor

Jazzkroniek de Tor

De on-line database met informatie over 45 jaar Jazzpodium de Tor. Klik hier>>

Tor-International

Tor i-Cal

Tor i-Cal

De agenda van Jazzpodium de Tor automatisch in je agenda op je computer, tablet of smartphone.

Tor Talk Archief

RSS Jazznieuws van Jazzzine

  • Ramón Valle viert jubileum in Concertgebouw 23 juli 2017
    De klassiek geschoolde Ramón Valle was al een sensatie in Cuba toen hij in 1997 naar Nederland emigreerde. Zijn doel: dichter bij de avontuurlijke Europese jazzwereld zijn, als speler én luisteraar. En met succes: zijn open, virtuoze spel verblufte grote festivals als North Sea Jazz. ‘Het grootste talent onder onze jonge pianisten’, dat zei Grammy-winnaar […]
  • Laura Fygi opent jazz-expositie voor Muziekids 4 juli 2017
    Aankomend weekend barst het jazzvirus weer uit in Rotterdam tijdens het North Sea Jazz Festival 2017. Naast wereldnamen als George Benson, Gladys Knight, Van Morrison en Jameroquai, is daarnaast nog veel meer te beleven in de havenstad. Ruud Lips Kunstenaar Ruud Lips (51),  exposeert met zijn foto- en schilderwerken als de jazz losbarst in Rotterdam […]
  • Geëmotioneerde Lee Towers ontvangt Edison Oeuvreprijs Nationaal tijdens Edison Jazz/World gala 1 juli 2017
    Op vrijdag 30 juni zijn in het Nieuwe Luxor in Rotterdam de Edison Jazz/World awards 2017 uitgereikt tijdens het jaarlijkse Edison Jazz/World gala. Sinds vorig jaar is een samenwerking aangegaan met North Sea Round Town. Daarmee is het gala onderdeel geworden van het “fringe” festival North Sea Round Town, dat de twee weken voorafgaand aan […]
  • Jazz in Duketown op elke hoek te horen 6 juni 2017
    Jazz in Duketown, 5 juni, TheQuartet.nl. stond in het programmaboekje, daarmee werd het volgende kwartet muzikanten bedoelt: Benjamin Herman (sax), Han Bennink (drums), Peter Beets (piano) en Ernst Glerum (bas). Stuk voor stuk Nederlandse muzikanten die op zich al dragend zouden kunnen zijn. De ontspannenheid op het podium liet hun ervaring zien, de 75-jarige Bennink […]
  • Jazz in Duketown vol warmte en passie van start 5 juni 2017
    De eerste dag van Jazz in Duketown (Den Bosch) was er een waar de artiesten in elk geval het vuur hadden en graag wilde delen. Helaas sloeg dat niet helemaal aan bij het publiek, dat misschien nog even moest opwarmen voordat het vuur zou overslaan. De Jazz Academy had de eer om het 4-daagse festival […]

TorSocial

TorSocial

Volg Jazzpodium de Tor op Facebook en Twitter

Beheer