Auteur: Hans Arnoldy

Drummer’s choice

Twee keer per jaar is het podium aan de docenten van conservatorium ArtEZ (Arnhem, Enschede, Zwolle). Goede vrijdagavond 30 maart was voor slagwerker Joost van Schaik. Zoiets als ‘zie maar Joost, wat je ermee doet’. Leuk als een drummer zo eens z’n gang kan gaan. Voor welke mede-muzikanten wordt gekozen, wat voor repertoire komt op de play list? Zeker als het om de keuzes gaat van zo’n muzikale speler als Van Schaik. Een pianoloos kwartet werd het. Met altsaxofonist Ben van Gelder, gitarist Durk Hijma en bassist Jos Machtel. Gasten die bepaald van wanten weten op hun instrument. Een...

Lees meer

Over het ED KRÖGER KWINTET FEAT. RICK HOLLANDER

Vrijdag Tor-avond 23 maart 2018 Apart affiche voor deze avond. Dat deed veronderstellen dat Amerikaanse Rick Hollander vanachter zijn Duitse slagwerk de show wel eens even zou gaan stelen. Nou leverde hij onmiskenbaar prima drumwerk, met hier en daar een tussen de doorgaande muziek ingeklemde solo, het zou de band als geheel absoluut te kort doen om het concert aan hem op te hangen. Twee keer vijf nummers plus toegift door een zeer gelouterd internationaal gezelschap van drie generaties, zoals Ed Kröger het bij zijn opening noemde. Drie? In elk geval twee: vader Ed op trombone en zijn zoon...

Lees meer

E=mc2: DCCB opent energiek Torjaar 2018

Wat een jaaropener! De Dual City Concert Band heeft zich gestort op de muziek van de ongetwijfeld meest succesvolle Count Basie-LP, ‘The Atomic Mr Basie’, uit 1958. Ook wel vernoemd naar zijn subtitel ‘E=mc2’, of gewoon kortweg ‘Basie’. Een soort van standaardwerk in de jazz en zeker voor het genre bigband. Veelvuldig onderscheiden album. Zo was Basie met deze plaat bijvoorbeeld de eerste gekleurde Amerikaanse muzikant die een Grammy ontving en is de plaat ook opgenomen in het boek ‘1001 Albums You Must Hear Before You Die’, dat verder bepaald niet wordt gevuld met een overdosis aan jazz-platen. Daar...

Lees meer

Toon, Martijn , Ruud, revisted

We hadden ze al eerder in deze constellatie gehad, vrijdag Toravond 15 december was het weer zo ver: Toon Roos, sopraan/tenorsax – Martijn van Iterson gitaar – Ruud Ouwehand, bas. Terugblikken op dit concert levert, daags na dat luisterfeest, meerdere indrukken op. Laat meteen duidelijk zijn, het was een heerlijk avondje jazz van hoog niveau, uitgevoerd door drie fantastische muzikanten. Muziekjes die er stonden, leuke avontuurtjes op bekende liedjes, een heel ontspannen sfeer, waarin de spelers het sessionkarakter van hun optreden deelden met het publiek (hé, verzoeknummers, dat had ook nog gekund), grapjes, dat alles gebaseerd op solide vakmanschap....

Lees meer

Trio Ivan Paduart, ondanks de sneeuw

Vrijdag 8 december. De eerste serieuze sneeuw van deze winter. Op het moment om de deur uit te gaan was er toch al een centimeter of vier lekker dik sneeuwpoppenmateriaal dat van de autoruiten verwijderd moest worden. Ik zal daar straks toch niet als enige voor een gesloten Tor staan? Nou, het zou dan wel een van de eerste keren zijn in de bijna vijftig jarige geschiedenis van het Instituut dat het zijn deuren gesloten zouden houden. Viel mee. Sterker nog, menigeen bleek met soortgelijke fatalistische gedachten op pad te zijn gegaan om het Trio van Ivan Paduart te...

Lees meer

Langedijk /Pannekeet/Serierse, lekker!

Vrijdagavond 24 november 2017. ’t Had best wat drukker gekund. Het Tim Langedijk Trio was immers vaker in De Tor geweest. Al had ik eerlijk gezegd ook niet meer strak in de kop hoe dat eerder had geklonken. Voor de aardigheid toch even teruggezocht: mijn aantekening uit 2013 gingen over het mooie geluid en associaties met Scofield en Hank Marvin, over de lichtvoetigheid, over avontuur en boeiend tot de laatste klanken van de toegift. Dat stukje zou ik hier zo kunnen herhalen. Vanaf het eerste geluid dat uit de versterkers kwam was het raak: wauw, wat klinkt dat goed...

Lees meer

Over Norbert Kögging, de DCCB en beroemde platen

Vrijdag Tor-avond 10 november de Dual City Concert-band (DCCB) op de thuisbasis. Dirigent van dienst – al weer een tijdje trouwens – Bert Pfeiffer. Gastsolist van de avond is een zanger, Norbert Kögging, uit Haarlem. Eigenlijk toch wel het leukste als een gastsolist aantreedt met een instrument dat niet al in de band aanwezig is. Want het orkest bergt volop goede solisten die dat werk zelf ook goed aan kunnen, zo bleek ook deze avond weer. Twee programmaonderdelen: voor de pauze meer traditioneel, in de geest van Frank Sinatra/Count Basie, erna eigen werk. Pfff… Sinatra/Basie, ‘Sinatra at the Sands’ dus....

Lees meer

Xavi Torres Trio / Okabe Family – een tweeluik

Weer eens een tweeluik op Vrijdag Toravond 14 april. Leuk, voor de pauze de ene band en daarna de andere. Dat alles in het kader van de “Young VIPs” tour die nu door het land gaat. VIP staat trouwens niet voor waar je het eerste aan zou denken, zeer belangrijke personen of zo, maar voor Vereniging van Jazz- en Improvisatiemuziek Podia, een samenwerkingsverband van 25 Nederlandse jazzpodia. Al 20 jaar onderscheidt die VIP veelbelovende talenten die ook hun eigen muziek componeren. En die muzikanten reizen gedurende een paar maanden dan de verschillende jazzpodia af. Bij de vorige editie hield ik al halt bij die titel ‘jonge vips’. Alsof er een stel stagiaires langs komt of zo. Terwijl er gewoon zeer volwassen bands aan het werk zijn, bestaande uit geoefende en ja, getalenteerde muzikanten. Wat mij betreft een misleidend affiche dus, en gelet op de toch wat teleurstellende opkomst deze goede vrijdag, geldt dat wellicht niet alleen voor mij. Om te beginnen voor de pauze, het p-b-dr trio van Xavi Torres. Drie Spanjaarden waarvan de pianist en bassist Vic Moliner al jaren in NL wonen, drummer Joan Terol is weer terug in Barcelona. De band speelt al ruim zes jaar in deze samenstelling en dat is goed te horen. Voor mij het meest opvallende was wel hoezeer de mannen naar elkaar luisterden, echt samen speelden en zo op het eerste...

Lees meer

Rein de Graaff Trio, featuring Gary Smulyan

Tor-avond vrijdag 24/2. Ik was voor de zekerheid vroeger gekomen. Kon wel eens druk worden. Met zo’n affiche. Ondanks schoolvakanties en wat al meer. Tegen kwart voor negen was de laatste stoel al bezet. Lekker vol, lekkere sfeer en de mannen moesten nog beginnen. Leuk om de voorbespreking van de sets even mee te kunnen luisteren. Tsja, zo gaat dat bij geïmproviseerde muziek. Om 21:00 uur dan ook maar meteen aan de slag. Gebeurt niet vaak. Het trio van Rein de Graaff behoeft nauwelijks introductie. Een ijzeren hardbop trio, waarin de leider/pianist waakt over het naoorlogse moderne jazzcultuurgoed. Althans zo ergens tot in de jaren’60. Hardbop. Bud Powell, Tadd Dameron, maar je hoort ook Horace Silver en zelfs een vleugje Wynton Kelly. En vooral Barry Harris. Niets mis mee dus. Het bijzondere aan Rein de Graaff is dat hij zich geheel met deze muziek vereenzelvigd heeft. Muziek “uit de tijd van de jazz”, zoals hij het vanavond zei. Dan begrijp je ook zijn sombere afsluitende bespiegelingen in die aardige NPO-documentaire in de serie Jazzportretten waarin hij weinig toekomst ziet voor de jazz. Althans als hij en de zijnen er ooit mee stoppen, dacht ik er achteraan. Ik deel zijn somberheid stellig niet. Die ‘jazz-is-dood’ verhalen duiken al decennia van tijd tot tijd op. Maar jazz is er mooi nog steeds. Voor wie ook wat verder dan die hardbop alleen wil...

Lees meer

Bart Lust Quintet

Vrijdag 17/02/17 Tor-avond was er het Lust Quitte, vijf vakmuzikanten onder leiding van trombonist Bart Lust, met Bart Wirtz op alt saxofoon, Steven Hupkens, piano en Joost Kesselaar op slagwerk. De beoogde bassist Joris Teepe (“the first jazz musician from The Netherlands to be able to make it in New York”) moest verstek laten gaan. In zijn plaats was er de ‘linkspoot’ Erik Robaard. Geen doorsnee bebopbandje. Een trombone in zo’n quintet geeft op voorhand al een wat andere sound. De collectiefjes matchen qua geluid aangenaam en doen mij denken aan de achtergrondjes zoals met Curtis Fuller bij Blakey of aan de verschillende ensembles met J.J. Johnson. Al was het repertoire ten opzichte van die muziek stellig een heel eind doorontwikkeld. In hoofdzaak eigen werk van de leider zelf. De composities van anderen, zoals Lament van J.J. Johnson, The Mooche van Ellington, Simone van Frank Foster en Gloria van Branislaw Kaper (inderdaad, die van Dolphin Street) kregen een heel eigen en vaak aangenaam verrassende touch van Lust mee. Laatstgenoemde nummer was een feature voor de trombone, een ballad met een verwijzing naar filmster Elizabeth Taylor, maar die associatie was voor mij in het geheel niet nodig. Het muziekje was mooi zat. Bart Lust is een trombonist met een aangenaam helder geluid en zijn soli zijn toegankelijk en onderhoudend. Hij hield mij gemakkelijk bij de les. Dat geldt niet minder...

Lees meer

Avondje Americana

“Americana”, dat is wat gespeeld wordt de Vrijdag Tor-Avond van 9 december, aldus gitarist Marzio Scholten. Wat volgde was een niet direct in de gangbare hokjes te plaatsen genre, in elk geval niet in een jazz-hokje. Nou hoeft dat voor mij ook niet zo, neem het nou maar gewoon zoals het klinkt. Elektrische gitaar, basgitaar en een vintage jaren ’70 slagwerk. Bespeeld door vaardige kerels die verrekte goed naar elkaar luisterden. Gitaarmuziek met een hoop reverb, op een adequaat volume trouwens.Bezetting: ▪ Marzio Scholten: gitaar ▪ Sean Fasciani: bas ▪ Niek de Bruijn: drums Twee sets van elk vijf...

Lees meer

DCCB hartverwarmend

De Dual City Concert Band viert dit jaar zijn 25-jarig bestaan. Opgericht in een tijd dat gedachten aan een Dubbelstad en helemaal al aan een Twentestad, de gemoederen in Enschede, maar vooral in Hengelo, behoorlijk bezig hielden. In 2000 is dat plan tot gemeentelijke herindeling door de minister van de agenda gehaald en wat sinds een jaar of tien rest is een waterig geheel genaamd Netwerkstad Twente. Maar de DCCB hebben we er toch maar mooi aan overgehouden. En die is onverminderd vitaal en gestadig verder gerijpt. Dat was op vrijdag Tor-avond 11/11 althans goed te horen. De gastsolist van dienst was dit keer een gastdirigent: Rob Horsting. Aardig te weten dat hij in die beginjaren de pianist van de band was en later de baton overnam van Johan Plomp. Overigens, Horsting gebruikte helemaal geen stokje, vroeger vermoedelijk ook niet. Maar die overdrachtszin bekte zo lekker. De playlist telde – het mag niet verbazen – op de openingstune en de voor deze band gebruikelijke toegift na, uitsluitend bewerkingen en composities van Rob. Om het maar meteen duidelijk te stellen: wat deed dat het orkest goed! Het geheel klonk zo voldragen. Afwisseling, evenwicht en balans tussen de verschillende secties vielen heel natuurlijk op hun plek. Mooi, lekker, heel onderhoudend om naar te luisteren. Rob Horsting arrangeert en dirigeert voor grote orkesten als dat van de WDR, The Jazz Orchestra of the...

Lees meer

Ode aan Han Bennink

Midden jaren ’60. Revolutie, ook in de jazz. Waar moest het heen met die muziek? Was de jazz dood? De jazz van tot dan toe leek op zijn faillissement aan te koersen, avant garde, vrije improvisatie was hip, had de toekomst. De progressieve redactie (‘redaktie’) van JazzWereld wist het wel: de avant garde zou de toekomst van de jazz bepalen. Improvisatie zonder conventies, vrijheid blijheid. Ritme (althans herkenbaar), tempi, toonsoort, laat staan (akkoorden)schema’s, waren niet meer richtinggevend, maar de individuele ingevingen en uitbeeldingen van het moment, zouden het samenspelen inspireren. Voor sceptici piep-jan-knor muziek. “Een kern van serieuze fans lijkt op het uit te groeien tot een nieuw jazzpubliek van aanzienlijke omvang” aldus JazzWereld van januari 1967. Het bewijs daarvoor kwam een paar maanden later met de uitslag van de jazzpoll 1966 waarbij de eerste plaatsen met een behoorlijke grote voorsprong op de nummers 2, gingen naar de avant gardisten van toen: Willem Breuker, tenorsaxofoon, voor diverse instrumenten: Willem Breuker, Misja Mengelberg voor piano, arr./componist: Theo Loevendie, drums: Han Bennink, plaat van het jaar: Misja Mengelberg Kwartet. De uitslag van de internationale poll sloot gekgenoeg wel weer aan bij wat je op de radio hoorde en in de platenbakken tegen kwam. Daar vandaan kwam kennelijk nauwelijks avant garde jazz. Maar hier leek de toekomst toen vooral vrije improvisatie. Zeker, er waren muzikanten zoals Piet Noordijk en Han Bennink, die...

Lees meer

Lest en heel best

24 juni: laatste Vrijdag Toravond van het jubelende 45ste seizoen. Van september tot eind juni alle vrijdagen live jazz in de Walstraat. We kunnen ons niet genoeg realiseren wat voor een bijzonder etablissement we hier hebben, zo’n soort van jeugdhonk anno begin jaren ’70. Zo ziet het er nog steeds uit. Wat is daar in al die tijd zo vaak fantastische muziek gemaakt. Een lange lijst van nationale en internationale jazzgrootheden stond op dit podium; geen club in NL overtreft wat dat betreft De Tor. Bestuurslid Marc van Wessel onderstreepte in zijn afsluitende woordje de essentiële betekenis van de vrijwilligers: de programmering, geluid, bardiensten, kassa, en ongetwijfeld vele andere karweien worden in de Tor uitsluitend door vrijwilligers gerund. Betaalde krachten kennen we niet: alle beschikbare gelden zijn voor het neerzetten van elk jaar weer een aantrekkelijk en gevarieerd programma. De afsluiting van deze jaargang was een spetterende uitsmijter. Zo veel feest dat we daar wel even op kunnen teren tot komende september. Mooie warme avond was het, de deuren open. Volle bak, opgetogen sfeer en, waar het uiteraard om ging, een fantastisch orkest: de New Sound Jazz Machine, onder leiding van de getalenteerde muzikale alleskunner Joris Bolhaar. Op deze plaats schreef ik twee keer eerder over dit orkest, twee keer in nauwelijks verholen superlatieven over de repertoirekeuze, de composities, de arrangementen, het enthousiasme en de energie die er van...

Lees meer

No moon at all

Vrijdag 17 juni Niks geen Supermoon, het clubje dat volgens het programma had moeten aantreden. De slagwerker had daags tevoren bij het voetballen zijn grote teen gebroken. Met 1 voet drummen was geen optie, een andere drummer evenmin, dus zo zat het jazzpodium op donderdagavond vlak voor zijn één-na-laatste vrijdag, zonder act. Even wat rondgebel en zo stond er deze avond toch een heel aantrekkelijk gelegenheidshofje bij de voordeur aangekondigd. Wauw, onbetwiste kanjers John Hondorp op orgel en Ruud Ouwehand op bas, gecompleteerd met een drietal talentvolle youngsters, Frederike Berendsen (zang), Julian Bohn (piano) en Peter Weissink (drums). Alleen al...

Lees meer

Jazzkoor Enschede, leuk!

Wat eerst? De kritische noot of het goede nieuws? Eerst die noot maar kraken, dan kunnen we tenminste zonnig eindigen. Net zoals vorig jaar is er na afloop van het ‘gewone’ Tor-seizoen een soort van toegift onder de titel “Summertime in de Tor”. Mij is het onduidelijk in wat voor andere programmering we dan terecht zijn gekomen. Varia, van wat men in dat ‘gewone’ seizoen niet kwijt kon, of zo? Of plaats voor regionaal aanstormend talent? Als bezoeker is de vrijdagavond voor mij een avondje Tor, dat wil zeggen live jazz in dat sfeervolle lokaal aan de Walstraat. Waarom moet dat seizoen eind april al afgelopen zijn? En heeft wat daarna komt een ander label? Om nieuw publiek te interesseren, wordt wel gezegd. Hoe dat in marketingtermen moet werken is mij niet duidelijk. Maar jammer vind ik het wel. Want zoals nu de inspanningen van de organisatoren worden geafficheerd resulteert dat in een beeld van een soort “Tor-Light”, terwijl ik als bezoeker uitzie naar een volwaardige voorstelling. En dat blijken die Summertime-avonden trouwens ook net zo zeer te zijn. Ook de variëteit is een schot in de roos. Dat mag je dan best met een beetje meer trots in het alom gewaardeerde programmablad, op de website en waar niet meer, uitdragen. De vrijdagavonden zijn Tor-avonden, tot zomervakantie aanbreekt, pas dan is het even rust. Intussen onverminderd hulde aan Marc van...

Lees meer

Tweeluik in de Tor

Young VIPs tour 2016 op 22 april 2016 in de Tor. Even ter inleiding: sinds 1997 kiezen programmeurs van de beste jazzclubs van ons land elk jaar de meest veelbelovende talenten uit, die ook hun eigen muziek componeren. Deze talenten mogen op tournee als Young VIPs. Voor de tournee van 2016 kozen zij voor vibrafonist Vincent Houdijk en pianist Rogier Telderman. Aldus www.youngvips.nl. We gaan er maar eens voor zitten. Dat het Tor-publiek niet alleen voor mainstream gaat, bleek vorige week maar weer eens met het Tingvall Trio. Met de benen buiten hingen ze. Afgelopen vrijdag konden er binnen dan weer heel wat benen bij. Misschien had dat wat te maken met het affiche: young vips geeft misschien iets te veel het idee van stagiaires die het ook een keer op een echt podium mogen proberen. Mis, het was een avond met louter bedreven muzikanten die met passie aan de slag waren in een eigentijds jazzidioom. Een tweeluik. Voor de pauze een p/b/d trio met Rogier van Telderman, erna een kwintet genaamd VinnieVibes onder leiding van Vincent Houdijk. Pianist Rogier Telderman nam in 2014 een cd op, getiteld ‘Contours’. Met toen op bas Guus Bakker en Tuur Moens op drums. Dit clubje was er vanavond ook. Hoorbaar vertrouwd met elkaar. Passages vielen vaak wonderschoon op hun plaats om vervolgens gedrieën ieder weer op avontuur te gaan. Een eigentijdse romantische...

Lees meer

Oerend Jazz

Dit keer niet vanuit het vertrouwde Twentse thuisfront, maar vanuit de aangrenzende Achterhoek. Eibergen, om precies te zijn. Mooi verhaal. Daar is een café (er zijn er daar trouwens aanzienlijk veel meer), waar van tijd tot tijd lekker live jazz gemaakt wordt. Derde dinsdag van de maand. En als het even kan met de Beets Brothers. Die dan even terug komen naar hun geboortegrond. Ongetwijfeld hun ouders bezoeken, zo stel ik me voor. Maar ook om weer even terug te gaan naar één van die plekken waar ze vroeger als youngsters hun kunsten begonnen. Die plek is er nog.  Twee...

Lees meer

Tingvall Trio in De Tor

Fris, brutaal, verrassend, lieflijk, hard, complex, toegankelijk, avontuurlijk, intens, gevarieerd, uitdagend. Het Tingvall Trio dus. Een nieuwe maat op pianotrio muziek. Eigenlijk is alles daarmee wel gezegd. Toch nog wat woorden om de euforie over deze geslaagde vrijdag Tor-avond van 15 april netjes af te hechten. 20.30 uur. Heftige regenbui. Vermoedelijk ben ik vanavond de enige in misschien wel de beste jazzclub van Nederland, zo dacht ik bij vertrek. Mij trouwens eerder overkomen: in de vroege jaren ‘70 in B14 Rotterdam, bij een concert van Johnny Griffin. Ik was het enige publiek. Na één nummer stopte hij. We praatten nog wat, ik kreeg me geld terug en dat was het. Maar dat terzijde. Van het Tingvall Trio wist ik niet te veel, al was het YouTube filmpje op de site geheel niet verkeerd. Nou ja, gedachtig het gezegde “April koud en nat, vult schuur en vat”, toch maar op pad. Even voor negenen: er kon amper meer iemand bij! Stampvol! Veel mensen van verre: uit Berlijn, Brussel, zelfs uit de Randstad. Ja, en die kwamen blijkens vluchtige gesprekjes toch echt voor het Tingvall Trio naar de Tor. Een half uurtje later kon er niemand meer bij. ‘Vol = vol’ geldt immers sinds het legendarische concert van Dizzy Gillespie in dit lokaal. Pianist Martin Tingvall (1974) dus, uit Zweden. Met Omar Rodriguez Calvo (1973) op bas, uit Cuba. En Jürgen Spiegel (1972) slagwerk,...

Lees meer

Benjamin Herman meets Gipsy Jazz

Hoe gevarieerd kan het zijn! Altsaxofonist Benjamin Herman. Even frequente als welkome gast in De Tor. Hier in vele set ups aan het werk gezien. Laatst nog, op een sessionavond met ArteZ-studenten. Sprankelende techniek. Heel eigen sound/stijl, maar even zo gemakkelijk knipogend naar vervlogen jazzgrootheden. Strak in het pak, vlotte performance en bovenal in vol respect naar zijn medemuzikanten en het genre dat voor staat. Zo ook deze vrijdag 11 maart. Benjamin Herman meets Gipsy Jazz. Afgelopen najaar zijn Herman en Robin Nolan, (lead gitaar), Kevin Nolan (slaggitaar) en Arnoud van den Berg (bas) de studio ingegaan om opnames te maken voor een album getiteld “Swing de Paris”. Nog geen hard copies, maar wel op Spotify en YouTube. Dit was het clubje dat voor vanavond op het programma stond. Met een registratie voor DJAZZ.tv. Deze avond nog als pilot maar met de intentie om meer vanuit De Tor te gaan uitzenden. Overigens niet uniek in de Tor-geschiedenis. Vele omroepen kwamen naar Enschede om vanuit ons jazz-hol voorstellingen vast te leggen. We zaten er vanavond dus weer een beetje overbelicht bij. Liever niet al te veel geklets of heen en weer geloop. Een fotootje maken voor deze site gaf al wat gedoe. Maar aan de andere kant: tout Nederland (althans, wie gekozen heeft voor een provider die DJAZZ.tv in zijn pakket heeft; ‘mijn’ Ziggo gelukkig wel) mag zien wat voor weergaloze...

Lees meer

Welkom in de Tor

Welkom in de Tor

De Tor: ANBI

De Tor, daar geef je om...

Jazzpodium de Tor is een culturele instelling en heeft de ANBI_status.

Binnenkort in De Tor:

Jazz in de regio:

De Tor op Radio

All That Jazzz: Iedere dinsdag van 22:00 – 24:00 uur op radio Enschede FM

Tango in De Tor

  • Geen info

Tor- Hotelarrangement

Jazzkroniek de Tor

Jazzkroniek de Tor

De on-line database met informatie over 45 jaar Jazzpodium de Tor. Klik hier>>

Tor-International

Tor i-Cal

Tor i-Cal

De agenda van Jazzpodium de Tor automatisch in je agenda op je computer, tablet of smartphone.

Tor Talk Archief

TorSocial

TorSocial

Volg Jazzpodium de Tor op Facebook en Twitter

Beheer